Pistlar
Verðum við ekki að taka þau alvarlega?
Menn eiga að vera heiðarlegir og segja hlutina eins og þeir raunverulega eru. Þess vegna eiga þeir sem vilja moka Reykjavíkurflugvelli burtu að segja söguna eins og hún er. Menn flytja ekki innanlandsflug frá Reykjavík og til Keflavíkurflugvallar. Verði Reykjavíkurflugvelli sópað burt eins og bráðabirgðaborgarstjórinn Steinunn Valdís Óskarsdóttir og Árni Þór Sigurðsson oddviti VG í borginni segja, þá leggst innanlandsflug af í núverandi mynd. Það sem eftir stendur verður hvorki fugl né fiskur.
Séum við ekki lengur velkomin til Reykjavíkur með flugi, eins og nú heyrist mjög sagt, þá er ekki annað en að aðlaga sig því. Færa starfsemi sem tengist fluginu frá Reykjavík, bæta landsamgöngur, stytta leiðir og hefja jafnhliða flutning stjórnsýsluþjónustunnar í auknum mæli út í byggðirnar.
Því fyrr sem örlög Reykjavíkurflugvallar verða ráðin, því fyrr verðum við að hefjast um þetta handa. Þess vegna skiptir það okkur máli að vita hvort einhver innistæða sé fyrir hótununum. Manni er sagt að Alfreð Þorsteinsson sé hinn raunverulegi valdamaður í Reykjavíkurborg. Það er nauðsynlegt að hann svari þess vegna því hvort hann vilji ryðja flugvellinum burt.
Flugvallartengd starfsemi flyst með flugvellinum
Í tengslum við flug til Reykjavíkur dafnar ýmis konar þjónusta. Við höfum líka byggt upp viðurhlutamikla opinbera starfsemi í kring um flugið í landinu. Flugmálastjórn hefur hér um bil öll sín umsvif í Reykjavík. Hin ábatasama alþjóða flugumferðarstjórn er þar til húsa; vinnustaður fjölda fólks. Það hníga auðvitað öll rök að því að slík starfsemi verði flutt samfara flugvellinum.
Slíkt tekur vitaskuld tíma, kostar peninga og undirbúning. Verði það niðurstaða sveitarstjórnaryfirvalda í Reykjavík að úthýsa flugvellinum, verða íslensk stjórnvöld að fá tækifæri og tíma til þess að skipuleggja flugtengda opinbera starfsemi utan borgarinnar. Að öllum líkindum í nágrenni Keflavíkurflugvallar.
Uppstokkun opinberrar þjónustu
Ísland hefur haft þá sérstöðu að þjónusta hins opinbera er afar miðlæg. Stjórnsýslan er syðra. Stofnanir ríkisins eru þar staðsettar. Menn leggja leið sína til Reykjavíkur til þess að sækja þjónustu. Þar hefur Reykjavíkurflugvöllur gegnt lykilhlutverki. Verði flugvöllurinn lagður niður hljótum við að stokka spilin.
Þjónustu hins opinbera verður einfaldlega að dreifa betur um landið. Góð fjarskipti gera mikið gagn. En þau leysa engan veginn allan vanda. Þá blasir við að endurskipuleggja opinbera þjónustu. Slíkt ætti svo sem að gera hvort sem er. En með afnámi innanlandsflugs verður slíkt vitaskuld óhjákvæmilegt.
Hér er ekki einvörðungu vísað til þjónustu sem almenningur sækir. Heldur ekki síður þjónustu sem fulltrúar íbúa landsbyggðarinnar, kjörnir fulltrúar jafnt og embættismenn og margir fleiri þurfa nú að sækja suður í stofnanir og ráðuneyti. Það sjá allir að ekki gengur að hópar sveitarstjórnrmanna, embættismanna, fyrirtækjarekenda og annarra séu á akstri um landið þvert og endilangt tímunum saman, til þess að erindast.
Nauðsyn ekki lúxus
Af þessu má ráða að ákvörðun um að loka Reykjavíkurflugvelli og klippa þannig á innanlandsflug er ekkert smámál, né einkamál fáeinna.
400 þúsund manns eða nálægt því fara árlega um flugvöllinn. Högum allra þeirra yrði raskað ef flugvallarstarfsemin hyrfi. Þeir þurfa þá að leysa sín mál með öðrum hætti en nú er gert. Þessu fólki verður aldrei öllu stefnt út á vegina. Það sér hvert mannsbarn
Reykjavíkurflugvöllur er nefnilega enginn lúxus, eins og sagt var nýlega í útvarpinu. Hann er hrein nauðsyn. Helsta og fljótvirkasta leiðin til þess að lágmarka vandann sem afnám flugallarins felur í sér, er að stokka upp opinbera þjónustu, dreifa henni um landið og færa hana nær fólkinu sem þarf á henni að halda. Að því er rétt að fara að hyggja strax. Eða á ekki að taka hótanir Steinunnar Valdísar Óskarsdóttur og Árna Þórs Sigurðssonar alvarlega?
Eða er kannski skynsamlegra að bíða eftir því að Alfreð sjálfur tali.
