Pistlar
Af vesturleiðinni er allt gott að frétta
Ég fagna því tilefni sem Eggert Stefánsson gaf mér með því að skrifa grein sína á bb.is. í dag 16. janúar, þar sem hann spyr mig um fyrirhugaða jarðgangagerð og samgöngur á milli Dýrafjarðar og Barðastrandar. Það tilefni nýti ég mér með þessum skrifum, sem hér fylgja og vona að þau svari spurningunni sem hann bar upp; Hvað um vesturleiðina, Einar? Hvað mig áhrærir er afstaðan skýr og hefur meðal annars komið fram á Alþingi, svo sem ég vísa til í greininni, vilji samgönguráðherra hefur komið fram ítrekað, rannsóknir hafa staðið yfir, niðurstöður þeirra eru hvetjandi en ekki letjandi, til þeirra var stofnað til þess að undirbúa næstu skref að jarðgangagerð, enda kostað til þeirra milljónatugum. Svarið við spurningu Eggerts er því afskaplega skýrt. Af vesturleiðinni er allt gott að frétta og að henni er unnið af heilindum og góðum hug.
Lesa meira
Er hernaðaríhlutun aldrei réttlætanleg?
Í Kosovó voru ekki kjarnorkuvopn, ekki heldur í Rúanda, né í Súdan og nú vitum að svo var ekki í Írak. En er það nóg til að segja að innrás í ofbeldisríki sé aldrei réttlætanleg? Eru inngrip í voðaverk sem drýgð eru innan landamæra sjálfstæðra ríkja ætíð bannorð? Vitaskuld ekki. Sú staða getur komið upp og hefur komið upp að réttlátar þjóðir verða að láta til sín taka. Þess vegna er hægt að færa fyrir því rök að ráðast inn í ofbeldisríki, þar sem til dæmis er verið að beita þjóðina ofbeldi. Slíkt geta menn að sönnu ekki gert án umhugsunar, en allir hljóta að sjá að rétturinn til inngripa, jafnvel hernaðarlegra inngripa, er til staðar.
Skýrsla Baker Hamilton nefndarinnar um Íraksmálin hefur verið upphaf mikillar umræðu. Hún er sannarlega vel rökstudd og barmafull af fróðleik um aðdragandann, umgjörð Íraksmálsins og þó einkum og sérílagi stöðuna nú. Hún er einnig góð leiðsögn um hvernig eigi að takast á við framtíðina í Írak. Það er enda mikilsverðasta umræðan og það sem mestu máli skiptir fyrir írösku þjóðina
Þetta eru tvö álitaefni sem fjallað er um í þessum pistli
