Miklir framkvæmdatímar í vegagerð
Nú standa yfir dagar mikilla tíðinda í vegamálum á Vestfjörðum. Tíðindi síðustu örfárra vikna hafa sýnt okkur að þess er skammt að bíða að umfangsmestu vegaframkvæmdir frá dögum Vestfjarðaganga hefjist. Eftir tvö ár verður hægt að aka á bundnu slitlagi frá höfuðborgarsvæðinu og til Ísafjarðar. Jarðgöng á milli Bolungarvíkur og Ísafjarðar eru innan seilingar og framkvæmdir við tengingu Vestur Barðastrandarsýslu eru að hefjast með meiri þunga en nokkru sinni fyrr.
Þegar allt þetta er talið sjá allir að nú eru að renna upp góðir tímar í samgöngumálum á Vestfjörðum. Stórir áfangar eru að komast í höfn og sem óðast rekur að öðrum. Næstu árin verða álíka fjárfestingar í vegagerð á Vestfjörðum og þegar Vestfjarðagöng voru gerð. Einn þýðingarmikill munur er þó á. Samhliða jarðgangagerðinni nú verða umtalsverðar vegaframkvæmdir í Ísafjarðardjúpi, í Strandasýslu og Austur Barðastrandarsýslu. Við upplifum nú nú góða tíma, framkvæmdatíma, vegagerðartíma.
Maður minnist bæði stundarinnar og staðarins
Það eru nokkrir atburðir í lífinu sem eru svo eftirminnilegir að ósjálfrátt rifjast upp hvar maður var staddur þegar þeir áttu sér stað. Látum stórar persónulegar stundir liggja á milli hluta. Þær hafa vitaskuld sérstöðu. En til eru atburðir sem hent hafa og fréttnæmir urðu sem greypa sig með sérstökum hætti í vitundina. Þetta eru líklega stóratburðir að mati manns sjálfs. Einstæðir atburðir á margan hátt. Hér eru nefnd dæmin af morðinu á Kennedy forseta, hryðjuverkaárásunum 11. september árið 2001 og morðinu á John Lennon.
Ólíkir heimsögulegir atburðir greipast í vitundina. Þeir marka tímamót og hafa áhrif. Þess vegna verða þeir svo minnisstæðir og fylgja manni á leið í lífsgöngunni. Þeir eru innbyrðis ólíkir en eiga það sameiginlegt að vera ógleymanlegir; svo ógleymanlegir að maður minnist bæði stundarinnar og staðarins. Og einmitt þessi pistill er skrifaður undir hughrifum eftir að hafa sótt tónleika þar sem flutt voru lög John Lennon.
