Þegar skattaLÆKKANIR verða skattaHÆKKANIR
Stundum veltast hlutirnir skringilega í hinni pólitísku veröld. Þannig er það að minnsta kosti með skattamálin. Nú er kominn fram á sjónarsviðið prófessor ofan úr Háskóla Íslands sem segir okkur að skattalækkun sé skattahækkun. Prófessor Stefán Ólafsson var enda tekinn í guðatölu í umræðu samfylkingarþingmanna í dag um skattamál og er það að vonum. Maður sem snýr staðreyndum á haus er kjörin pólitísk ædol stjarna fyrir þann flokk.
En rifjum aðeins upp forsöguna.
Skattalækkanir lögfestar
Sjálfstæðisflokkurinn gekk til síðustu kosninga með vel útfært og hugsað skattaprógramm. Við vildum lækka tekjuskatta einstaklinga til þess að gefa þeim svigrúm til aukinna ráðstöfunartekna. Við vildum afnema svo kallaðan hátekjuskatt, sem bitnaði sérlega hart á sjómönnum og ungu fólki sem lagði mikið á sig til þess að koma sér þaki yfir höfuðið og hefja lífsbaráttuna. Við vildum afnema eignaskatt sem var sérlega íþyngjandi fullorðnu fólki. Og ekki stóð á viðbrögðunum. Samfylkingin missti fótanna og flýtti sér að apa eftir okkur skattaáformin. Vinstri grænir andmæltu skattalækunaráformunum. Enda eru þeir ríkisafskipta og forsjárhyggjuflokkur sem vill fremur að stjórnvöld ráðstafni þeim tekjum sem fólk aflar sér.
Og nú höfum við lögfest skattalækkanir. Ríkisstjórnin hafði forgöngu um málið sem hlaut afar góðar viðtökur á meðal almennings og skattalækkanirnar eru nú skipulega að komast í framkvæmd eftir þeirri áætlun sem mörkuð var í löggjöf Alþingis.
Skattalækkanir gagnrýndar
Ekki voru þó allir ánægðir. Ýmsir hagfræðingar gagnrýndu okkur. Greiningardeildir bankanna sömuleiðis. Verkalýðshreyfingin andmælti. Og loks steig fram formaður Samfylkingarinnar - sú hin sama sem talaði fyrir skattalækkunum fyrir kosningar - og krafðist þess að lækkanirnar yrðu dregnar til baka.
Rökin voru gamalkunnug. Þetta er ekki rétt tímasetning fyrir skattalækkanir. Þær auka þenslu af því að þær bæta kaupmátt, sem er hvort sem er að vaxa gríðarlega mikið. Semsé. Þeir sem gagnrýndu, gerðu það vegna þess að þeir töldu skattalækkanir - og ég undirstrika - skattaLÆKKANIR, vera háskalegar fyrir efnahagslífið við þessar aðstæður.
Skattalækkun verður skattahækkun !
En nú kemur prófessor og segir okkur að allir hafi haft á röngu að standa. Ríkisstjórnin sem boðaði skattalækkanir og hrinti þeim í framkvæmd. Stjórnarandstaðan sem gagnrýndi skattalækkanirnar sem óábyrgar og rangar. Greiningardeildir bankanna sem töldu þær hella olíu á þenslubál og loks verkalýðshreyfingin sem vildi ekki þessar skattalækkanir. Ef Stefán Ólafsson hefur á réttu að standa hafa allir tapað andlitinu!
Samkvæmt kenningunni var þessi skattastefna ríkisstjórnarinnar því væntanlega "ábyrg" af því að hún var skattaHÆKKANASTEFNA en ekki skattaLÆKKUNARSTEFNA !
Allt er þetta ótrúlegt fimbulfamb af versta og vitlausasta toga.
Hræðilegar eru þessar kjarabætur
Gagnrýnisefnið virðist nefnilega vera að laun hafi hækkað og fólk hafi það betra. Skattakerfi okkar er þannig að skattar hækka með hærri tekjum, vegna þess að persónuafsláttur er föst tala og vegur því meira gagnvart lægri tekjum auk þess sem skerðingar bóta af öllum toga aukast með hærri tekjum. Þess vegna er fólk að borga meiri skatta í mörgum tilvikum, þó að skattaprósenturnar hafi lækkað og heilu skattarnir horfið út úr skattaflórunni.
Kjör fólks hafa batnað hraðar hér á landi en víðast annars staðar. Það heitir þá böl og eru brellur að mati prófessors Stefáns og er það sannarlega athyglisvert sjónarmið. Vegna þess að samkvæmt skatta- kokkabókum hans er það aðfinnsluvert ef maður sem hefur 70 þúsund krónur í laun fær 50 þúsund í launahækkun, Af því að eftir launahækkun borgar maðurinn skatta en ekki áður. Skattbyrðin samkvæmt þessari ruglkenningu hefur því aukist og slíkt er gagnrýnisvert, eftir því sem skilja má.
Það er sagt að skattamál séu flókinn málflokkur og er það sannarlega rétt. En varla er það til þess að auka mönnum skilninginn að öllu sé snúið á hvolf. Við þurfum ekki annað en að skoða vesalings Samfylkinguna til þess að sjá til hvers slíkt getur leitt.
