Það eru nokkrir atburðir í lífinu sem eru svo eftirminnilegir að ósjálfrátt rifjast upp hvar maður var staddur þegar þeir áttu sér stað. Látum stórar persónulegar stundir liggja á milli hluta. Þær hafa vitaskuld sérstöðu. En til eru atburðir sem hent hafa og fréttnæmir urðu sem greypa sig með sérstökum hætti í vitundina. Þetta eru líklega stóratburðir að mati manns sjálfs. Einstæðir atburðir á margan hátt. Hér eru nefnd dæmin af morðinu á Kennedy forseta, hryðjuverkaárásunum 11. september árið 2001 og morðinu á John Lennon.

Ólíkir heimsögulegir atburðir greipast í vitundina. Þeir marka tímamót og hafa áhrif. Þess vegna verða þeir svo minnisstæðir og fylgja manni á leið í lífsgöngunni. Þeir eru innbyrðis ólíkir en eiga það sameiginlegt að vera ógleymanlegir; svo ógleymanlegir að maður minnist bæði stundarinnar og staðarins. Og einmitt þessi pistill er skrifaður undir hughrifum eftir að hafa sótt tónleika þar sem flutt voru lög John Lennon.

Lesa meira

Breytingar í samfélagi okkar með tilkomu erlendra starfsmanna kalla á viðbrögð stjórnvalda. Meginatriðið er að við stóraukum íslenskukennslu, til þess að bæta aðlögun hins erlenda fólks að samfélagi okkar. Það er lykillinn. Þar ber okkur að bæta okkur, eins og nú er að gerast. Það er eðlilegt að við gerum afdráttarlausar kröfur um íslenskukunnáttu gagnvart þeim sem hyggja hér á búsetu eða á störf til lengri tíma. Þetta á ekki að vera valkvætt heldur skylda. Það er sannarlega í þágu hagsmuna hinna nýju íbúa á Íslandi að þetta sé gert og það er í þágu samfélags okkar. Þetta hefur verið afstaða stjórnvalda og henni eigum við að fylgja og fylgja henni fast eftir. Þetta kostar vitaskuld fjármagn en hvað munar okkur um það þegar við vitum að tilkoma útlendinganna inn á vinnumarkaðinn hefur búið til stóraukin verðmæti í hagkerfinu okkar. Fyrir nú utan það að slíkt styrkir samfélag okkar og styrkir samfélagsmyndina. Þannig er komist að orði í pistlinum sem hér fer á eftir og fjallar um stöðu fólks af erlendum uppruna hér á landi. Lesa meira

Á undanförnum vikum, frá því að ákvörðunin var tekin þann 17. október sl. hef ég fundið gríðarlegan stuðning við ákvörðun mína. Þetta hefur verið uppörvandi og sannarlega er gott að finna svo mikinn og víðtækan stuðning fólks; meðal annars fólks sem haft hefur samband og vikið sér að mér úti á götu til þess að láta í ljósi jákvæða afstöðu sína. En merkilegt er að sjónarmið þessa fólks hafa átt afskaplega torveldan aðgang að fjölmiðlaumræðunni. Sjónarmið þessa fólks koma hins vegar skýrt fram í nýrri skoðanakönnun Fréttablaðsins um hvalveiðar sem birt er í blaðinu í dag. Þar fer ekkert á milli mála. Íslendingar eru eindregnir stuðningsmenn ákvörðunar minnar um að hefja hvalveiðar. Lesa meira

Eða hvernig litist mönnum á ef ég segði; þessa tegund má veiða, en ekki þessa. Þetta vil ég friða – og af því bara. Það sjá allir fáránleikann í slíku; - nema auðvitað nokkrir íslenskir kaffihúsaspekingar. Þeir sem nú ganga harðast fram og krefjast þess að við bönnum með lögum atvinnugrein á borð við hvalveiðar og vinnslu fara í raun inn á algjörlega nýjar brautir. Þeirra krafa er um ríkisafskipti af nýrri gerð þar sem til er ætlast að stjórnmálamenn geri tiltekinn atvinnurekstur útlægan eða ólöglegan. Þannig eigi stjórnmálamenn að hafa vit fyrir almenningi og atvinnulífinu. Þetta er vitaskuld athyglisverð skoðun, en vissulega kemur það á óvart að hún rísi við upphaf 21. aldarinnar. Verði henni fylgt út í æsar getum við seint ímyndað okkur hvert hún leiðir. Í dag eru það hvalveiðarnar, en enginn veit hvert gæti orðið næsta fórnarlambið. Kannski hvalaskoðun, sú ágæta og vaxandi atvinnugrein, en við vitum að til eru þeir hópar erlendir sem álíta hvalaskoðun truflandi fyrir hvalina og að hún standi jafnvel fjölgun þeirra fyrir þrifum. Þannig komst ég meðal annars að orði í ræðu sem ég flutti hjá Landssambandi smábátamanna í dag, 26. október. Sá kafli ræðunnar sem fjallar um hvalveiðar fer hér á eftir. Lesa meira

Það er fróðlegt og vekur undrun. En Samfylkingin er búin að finna blóraböggul sem hægt er að kenna um það sem miður fer í þjóðfélaginu. Jón Gunnarsson, einn talsmanna flokksins í Fjárlaganefnd Alþingis útlistaði þetta í umræðum um fjáraukalagafrumvarp ríkisstjórnarinnar í fyrradag. Össur Skarphéðinsson hinn nýkrýndi þingflokksformaður flokksins hnykkti á þessu á stórum og fjölmennum fundi SÁÁ þar sem við vorum báðir á meðal ræðumanna. Boðskapurinn er einfaldur. Burt með stuðning hins opinbera við reiðhallir og aðra aðstöðusköpun fyrir hestamenn og þannig má auka fjármuni til annarra og þarfari málaflokka. Þetta er furðulegur máflutningur sem er markaður af vanþekkingu og felur í sér - vonandi óafvitandi - spörk og pústra í garð merkilegrar æskulýðsstarfsemi sem skiptir einnig miklu máli í atvinnulegu og efnahagslegu tilliti. Um þetta er fjallað í meðfylgjandi pistli. Lesa meira

Aðalfundur Kjördæmisráðs Sjálfstæðisflokksins í Norðvesturkjördæmi sem við héldum um helgina var upphaf að kosningabaráttu vegna alþingiskosninganna í vor. Við ákváðum fyrirkomlag við að búa til framboðslista og mótuðum okkur stefnu á helstu málum. Í rauninni eru aðalfundir Kjördæmisráðs okkar líka mikilvægir til þess að treysta vináttuböndin. Kjördæmið hefur verið við lýði í þessari mynd í fjögur ár. Það var ekki vandalaust að stilla saman strengina í svo stóru og á margan hátt innbyrðis ólíku kjördæmi. Slíkt hefur þó gengið vonum framar að mínum dómi. Maður finnur og sér að kynni fólks eru að aukast og vináttuböndin að verða traustari. Lesa meira

Aðalatriði niðurstöðunnar varðandi varnarmálin og samkomulag okkar og Bandaríkjanna er þetta: Við höfum í samvinnu við Bandaríkin reist nýja varnaráætlun. Við erum að treysta innra öryggi landsins, við erum að leggja upp í vinnu við að taka meiri þátt í þeim efnum og bregðast við ógn sem öllum ríkjum getur stafað hætta af, t.d vegna hryðjuverka. Loks er ljóst að við getum áfram rekið hina umfangsmiklu flugvellarstarfsemi snurðulaust, með þeim tækjum sem við fáum í hendur og höfum svo fullt vald á því að hreinsa varnarsvæðið í samræmi við okkar eigin kröfur. Á þessa hluti er bent í umfjöllun hér á heimasíðunni.

Lesa meira

Alþingi er undirorpið miklum breytingum í þeim skilningi að verulegar breytingar verða á skipan þingsins við hverjar kosningar. Það er nokkuð rætt um þær breytingar sem nú eru fyrirsjáanlegar. Þessar breytingar eru verulegar, en þó væntanlega ekki mikið meiri en vanalegt er við kosningar hin seinni árin. Nýkosnir þingmenn voru til dæmis 40% þingheims þegar ég var kjörinn alþingismaður árið 1991. 30% þingmanna hvarf af þingi við síðustu kosningar. Það er ástæða til þess að velta þessum málum fyrir sér. Er þetta æskilegt? Of mikil eða kannski of lítil breyting? Við þessar vangaveltur verður dvalið í þessum pistli sem hér fylgir. Lesa meira

11. september árið 2001 er dagurinn sem við munum ekki og megum ekki gleyma og verður því að vera okkur áminning um öfluga varðstöðu um þau frjálslyndu viðhorf sem hafa mótað þjóðfélög Vesturlanda og þeirra annarra sem hafa lýðræði að leiðarljósi. Hvort sem mönnum líka stjórnarhættir og aðgerðir Bush stjórnarinnar í Bandaríkjunum betur eða verr, geta þeir ekki leyft sér að horfa framhjá viðfangsefninu; markmiðinu sjálfu. Þess vegna er enginn kostur annar til. Nema auðvitað sá að fara í friðkaup við hryðjuverkamenn og þann kost velur varla nokkur maður. Lesa meira

Íslendingar geta látið mikið og gott af sér leiða á sviði þróunarmála. Við þekkjum mörg góð dæmi um þetta. Þarna getum við hugað að mörgu. Við getum hugað að félagsmálum, mannúðarmálum og uppbyggingu atvinnulífs á margvíslegum sviðum. Við eigum sérfræðinga á öllum þessum sviðum. Athygli hefur til dæmis vakið að hjónin Sigurður Guðmundsson landlæknir og Sigríður Snæbjörnsdóttir hjúkrunarfræðingur og framkvæmdastjóri Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja eru á leið til Malaví á vegum Þróunarsamvinnsustofnunar, ÞSSÍ. Við höfum líka unnið mikil og góð störf suður í Namibíu, eins og ég kynntist á ferð minni þangað á dögunum. Um þetta fjallar eftirfarandi pistill. Lesa meira

Fiskidagurinn mikli á Dalvík er alveg ótrúlegur. Skemmtilegur, lýsir hugmyndaauðgi og er sóttur af tugþúsundum manna alls staðar að af landinu. Ég fékk þann heiður að vera boðinn þangað af forsvarsmönnum hátíðarinnar, sótti glæsilega tónleika Karlakórsins og heimsótti þrjú heimili sem buðu upp á girnilega fiskisúpu. Það er eitt út af fyrir sig stórmerkilegt að um 40 heimili opni dyr sínar fyrir gestum og gangandi sem koma þangað í hundruða vís og þiggja góðgerðir. Og það sýnir hug heimamanna að fiskverkendur, ekki síst Samherji leggja til hráefni í þessa stærstu fiskiveislu landsins og þótt víðar væri leitað. Allir þeir sem að þessu máli koma eiga skilið heila þökk fyrir. Þetta er einstaklega myndarlegt og skemmtilegt framtak.

Jóhann Antonsson, sem gefur út blaðið Bæjarpóstinn á Dalvík, bað mig um að láta í té uppskrift í blaðið. Þar var ég í glæsilegum félagsskap þeirra Svanfríðar Ingu Jónasdóttur bæjarstjóra, Þorsteins Más Baldvinssonar forstj. Samherja og Valgerðar Sverrisdóttur utanríkisráðherra. Uppskriftinni fylgdi síðan pistill sem hér getur að líta.

Lesa meira

Það vantar meira fé til skólamála, það vantar meira fé til heilbrigðismála, það þarf að auka fjármagn til verlferðarmálanna almennt er oft sagt. Og vissulega má það til sanns vegar færa að við gætum gert meira á þessum sviðum ef við hefðum til þess meira fjármagn. Enginn efast um að hægt væri að gera margt þarflegt með meiri peningum í heilbrigðismálum okkar eða menntamálum. Þetta eru kostnaðarsamir málaflokkar og við sem rík og öflug þjóð viljum veita til þeirra miklu fjármagni. Það er líka reyndin. Athyglisvert er það hins vegar að OECD segir að við verjum hlutfallslega mestu fé til menntamála innan OECD sem hlutfall af vergri landsframleiðslu og að útgjöld okkar til heilbrigðismála séu með því hæsta og hafi vaxið hlutfallslega meira en að meðaltali innan OECD. Lesa meira

Fjölmiðlar greindu frá því nýverið að skemmtibátar hefðu fengið kvótaúthlutun. Og var á fréttum að skilja að nú hefði skemmtibátaeigendum verið færður umtalsverður kvóti og þar með stórfé. Út á það gengu fréttirnar og mætur maður leiddur um bryggjur Reykjavíkurhafnar til þess að útlista skandalinn ! Tekið skal fram, að aldrei var af fyrra bragði, leitað eftir viðbrögðum hjá mér, sem hlýt þó að teljast pólitískur ábyrgðarmaður í þessu tilviki. Sú eftirgrennslan hefði þá leitt í ljós, sem ég tjáði mig um í sjónvarpsfréttum, að þetta "stóra skemmtibátahneyksli", sem riðið hafði röftum í hverjum fjölmiðlinum á fætur öðrum, snerist um það að þrír skemmtibátar höfðu fengið úthlutun úr þessum umrædda þrjú þúsund tonna potti. Alls nam úthlutunin 766 kílóum. Það var allur skandallinn!! Lesa meira

Menn ræddu mikið um frestun tónlistar og ráðstefnuhúss. Sú ákvörðun hlaut að gerast í samkomulagi einkahlutafélagsins sem að því stendur, ríkisins og Reykjavíkurborgar, en það eru aðilarnir sem standa fyrir þessari miklu framkvæmd. Nú hefur verið ákveðið að til slíkra formlegra viðræðna verði gengið. Allt bendir til þess að með því að hægja á framkvæmdinni verði hægt að færa þunga hennar yfir á árið 2008. Það er gott og skynsamlegt. Líka út frá sjónarhóli eignaraðila, sem þá munu fá verkið unnið við viðráðanlegra verði.

Þannig kemst ég að orði í nýjum pistli þar sem ég dreg fram hvernig aðgerðir ríkisstjórnarinnar til þess að draga úr þenslu séu að skila árangri og stuðli að því að hægt verði að fara í útboð þar sem framkvæmdir á Norðaustur og Norðvesturhorni landsins verði settar í forgang.

Lesa meira

Í rauninni eru sjómannalögin stórmerkilegur hluti af alþýðumenningu okkar. Blómatími þeirra var kannski ekki mjög langur; stóð þó í nokkra áratugi. Sjómannalögin drógu oft upp rómantíska mynd af grundvallaratvinnu okkar, sjómennskunni. Hefur mönnum stundum þótt nóg um. Ragnar Bjarnason sagði mér sögu af því að fullorðinn sjómaður hefði vikið sér að sér eitt sinn og spurt. "Ert þú þessi Raggi Bjarna"? Því jánkaði söngvarinn. Sjómaðurinn sagði þá við hann að fyrir löngu hefði hann fengið meira en nóg af þessum mikla rómans í kring um sönginn hans. -"Þegar maður stendur út á dekki í norðaustan brælu, kannski kaldur og blautur og heyri þig syngja Ship ohoj og blikandi bárufan og ástir og ævintýr, í gegn um hátalaragarganið í mastrinu þá er mér alveg nóg boðið, sagði sjómaðurinn. Og Raggi hló dátt þegar hann rifjaði upp þessa sögu."

Þetta er skrifað í tilefni af því að þeir Ragnar Bjarnason söngvari og Þorgeir Ástvaldsson útvarpsmaðurinn ástsæli heimsóttu mig til þess að afhenda mér hinn stórfína nýja geisladisk Ragga, Vel sjóaður.

Lesa meira

Þríhliða samkomulag af því tagi sem gert var á milli aðila vinnumarkaðarins og ríkisvaldsins í gær er ekkert einsdæmi í okkar sögu. Þekkt er dæmið frá því í upphafi sjöunda áratugarins, þegar Viðreisnarstjórnin gerði slíkt samkomulag við vinnuveitendur og launþega. Alkunna er að ríkisvaldið átti hvað eftir annað aðild að lyktum stórra kjarasamninga, svo kallaðs samflots. Samningarnir frægu, Þjóðarsáttarsamningarnir, frá árinu 1990 rufu vítahring, verðbólgu og kaupmáttarrýrnunar. Samkomulag af því tagi sem nú er gert telst því mjög í þessum anda. Þetta skiptir miklu máli. Og er endurspeglun á allt annars konar samstarfi aðilanna, en við þekkjum frá öðrum löndum í ýmsum tilvikum. Menn setja sér sameiginleg markmið um lífskjör, verðlagsþróun, félagsleg réttindi og atvinnuöryggi, svo nefnd séu dæmi og vinna að þeim sameiginlega.
Á þetta er bent í nýjum pistli sem skrifaður er vegna ánægjulegrar niðurstöðu í samningum Samtaka atvinnulífsins og launþega með aðild ríkisvaldsins. Lesa meira

Við Sjálfstæðismenn fögnum að sjálfsögðu því að formaður okkar sé nú orðinn forsætisráðherra. Geir H. Haarde á eftir að skila því starfi vel og farast það vel úr hendi. Skýr myndin sem hann brá upp á Austurvelli á Þjóðhátíðardaginn undirstrikaði vel hve hann gerir sér grein fyrir meginviðfangsefnum okkar á næstunni. Það er þýðingarmikið. Sjálfstæðisflokkurinn er einhuga og öflugur sem fyrr og þess albúinn að takast á við verkefni framtíðarinnar. Í því sambandi má víkja að efnahagsmálunum. Þar hefur flest gengið okkur í hag. Lífskjör hafa batnað, mikil og margbreytileg atvinna í boði og hið opinbera hefur getað staðið undir mikil verkefnum, samfara því að lækka skatta. Þau verkefni sem við blasa eru ekki vegna þess að við stöndum frammi fyrir einhverri vá. Öðru nær. Þetta eru einvörðungu verkefni sem viðráðanleg eru i góðri sátt aðila. Þess vegna bera að undirstrika það sem Geir H. Haarde forsætisráðherra sagði á 17. júní. Hann lagði áherslu á hugmyndafræði sáttar og samvinnu við launþega og vinnuveitendur. Það er skynsamleg stefna á öllum tímum og alveg sérstaklega þegar hægja þarf á siglingunni, beita aðeins upp í og koma í veg fyrir ágjöf. Þannig tryggjum við að kúrsinn verði réttur og að við komumst í höfn áfallalaust, með góðan aflafeng. Þannig kemst ég að orði í nýjum pistli sem birtist hér á heimasíðunni Lesa meira

Ég hygg að það hefði verið í raun stórfrétt hefði ég kveðið upp úr um að uppbygging þorskstofnsins kallaði EKKI á tímabundnar fórnir. Við vitum að skv. mælingu Hafrannsóknarstofnunar miðar okkur ekkert í uppbyggingu stofnsins. Það blasir við - og er auðskiljanlegt rökrétt samhengi - að óbreytt ástand er ekki líklegt til þess að stuðla að breytingu á því. Tillögur um uppbyggingu munu því leiða til breytinga og koma því við einhvern þann sem stundar fiskveiðar í dag - sjómenn útvegsmenn, fiskvinnslufólk og fiskverkendur, svo dæmi sé tekið. Þannig kemst ég að orði í pistli hér á eftir í kjölfar ræðu minnar á Sjómanna daginn og segi þar meðal annars ennfremur: Menn eiga þess vegna að viðurkenna það að engar ókeypis lausnir eru til. Það er hins vegar óhjákvæmilegt að fara vel og vandlega yfir málin, leggja fram tillögur og móta framtíðarstefnu. Til þessa verks verðum við að ætla okkur nægjanlegan tíma

Lesa meira

Við sem nú stöndum í sveit stjórnmálanna og í forystu sjávarútvegsmála, ber að halda þessu merki á lofti. Nú vex úr grasi ný kynslóð fólks sem ekki minnist þess elds sem á okkur brann í landhelgisstríðunum og á ef til vill erfitt með að setja sig í þau spor. Þess vegna höfum við svo ríkar skyldur, að halda þekkingunni vakandi. Í því samfélagi alþjóðavæðingar sem við lifum nú, getur það vel gerst að sjónarmiðin sem lágu til grundvallar landhelgisbaráttunni gleymist og fyrnist. Það væri hættulegt og því eru kvaðir okkar svo ríkar að gæta þess að þeim meginsjónarmiðum verði ekki fórnað í þágu stundarhagsmuna.

Þannig er komist að orði í grein sem ég skrifaði í blaðið Átökin um auðlindina sem fylgir Morgunblaðinu í dag. Þar fjalla ég um landhelgismálin og reyni að setja þau í sögulegt samhengi.

Lesa meira

Menn geta auðvitað haft ýmsar skoðanir á úrslitum nýafstaðinna sveitarstjórnarkosninga og það er eðlilegt. En meðal þess sem upp úr stendur og er skýrt er þetta: Vinstri sambræðings hræðslubandalög tapa víðast hvar. Á því eru undantekningar, en meginlínan er skýr. Þessar kosningar voru uppgjör við hræðuslubandalögin. Og er það ekki táknrænt. Nú eru einmitt 40 ár liðin frá því að frægasta hræðslubandalag lýðveldistímans leit dagsins ljós; bandalag Framsóknar og Alþýðuflokks. Það fór á rassinum út úr þeim kosningum. Nú á 40 ára afmæli gamla hræðslubandalagsins endurtekur sagan sig. Í þessum kosningum kom glöggt fram að kjósendum hugnast ekki þessi vinstri skyrhræringur.

Þannig er komist að orði í pistli sem ég skrifa um úrslit kosninganna og augunum sérstaklega beint að hræðslubandalögunum til vinstri sem reyndu fyrir sér nú eins og stundum áður og í þetta skipti alveg með hraklegum árangri.

Lesa meira

Þegar svona máflutningur er reiddur fram er í sjálfu sér ekki von á góðu. Og þó. Fyrir okkur sem munum kalda stríðið og orðleppa Þjóðviljans, er það eins og afturhvarf um nokkra áratugi að lesa grein á borð við þá sem Björgvin G. Sigurðsson lætur frá sér fara í Morgunblaðinu í dag. Kaldastríðsdraugurinn lifir semsé ágætu lífi, afturgenginn í Samfylkingunni.
Þannig er komist að orði í pistlinum sem skrifaður er í dag í tilefni af grein gamals alþýðubandalagsmanns og núverandi þingmanns Samfylkingarinnar, Björgvins G. Sigurðssonar Lesa meira

Þannig heilla Hornstrandirnar hvern þann sem hefur gengið þeim á hönd með ferð norður þangað. Og jafnvel þó komið sé ítrekað í sama áfangastað, finnur maður eitthvað nýtt. Lífríkið í Reykjafirði, rekinn í Bolungarvík, náttúrusmíðn sjálf – Drangaskörðin, björgin í Hornvíkinni, fiskurinn í Fljótinu í Fljótavík, hinar gullnu sandstrendur í Aðalvíkinni og fjölbreytileiki Jökulfjarðanna. Allt heillar þetta og seiðar. Hin mikla víðátta er þannig að sjaldan hittir maður fólk nema vitaskuld í náttstað vinsælustu áfangastaðanna. Og þó við höfum talið okkur hafa farið um flesta lófastóra bletti á þessu svæði er ferð minni aftur heitið norður þangað í sumar. Það stenst enginn ákall og áskorun Strandanna.

Þannig kemst ég að orði í grein sem hér fer á eftir og áður hefur birst í blaðinu Vestfirðir og segir af því hvernig ég upplifi þá dýrð ásamt vinum mínum í Hallgrími Bláskó að ganga um töfrum hlaðnar Hornstrandir

Lesa meira

Athyglisvert er að lesa skoðanakönnun Samtaka Atvinnulífsins á meðal ungs fólks. Það er nefnilega þannig að ungt fólk, sem er jákvætt gagnvart alþjóðavæðingu er miklu víðsýnna en kynslóðirnar sem á undan fóru. Það lítur ekki á "þorpið" sitt (les höfuðborgarsvæðið) sem nafla alheimsins eins og maður upplifir stundum á meðal minnar kynsóðar . Heimsmynd unga fólksins er svo miklu víðfeðmari. Þess vegna er það jafn gildur kostur í hugum þess að vinna á Ísafirði sem Lundúnum, New York sem Egilsstöðum, Brussel sem Selfossi, og Barcelona sem Akureyri og þess vegna Reykjavík eftir atvikum. Rétt eins og hún sagði unga stúlkan sem rætt var við á myndbandi SA aðspurð um hvar hún kysi að búa og starfa; Í New York, Akureyri eða London, svaraði hún. Lesa meira

Sé ástæða til að banna fólki að taka lán með verðtryggðum kjörum, hlýtur líka að koma til álita að banna almenningi að taka erlend lán. Þau eru nefnilega gengistryggð og sveiflast í kjörum miðað við þróun gengisins. Og er einhver sérstök ástæða til að neyða menn frá hagstæðari verðtryggðum kjörum og inn í óhagstæðari óverðtryggð kjör. Vilji menn forðast verðtrygginguna þá er sú leið fær. Það neyðir mann enginn til þess að axla verðtrygginguna. Það er annarra kosta völ Menn eiga þess vegna að gá að sér. Svo má nefnilega böl bæta að bíði annað verra. Þetta ættu menn að hafa í huga þegar rætt er um verðtrygginguna. Kostir mann við lántökur eru núna fleiri og fjölþættari en nokkru sini fyrr Lesa meira

Mitt í allri framtíðarhugsuninni og framfaradýrkuninni reikar hugurinn til þess að framfarirnar kveikja ekki einasta breytingar. Þær eru líka skjöldur góðra hefða og forsenda margs þess úr fortíðinni sem við viljum varðveita; þó ekki væri nema vegna dygðugrar íhaldssemi sem vel má hafa í hávegum. Hér skal nefna tvennt í þessu sambandi, svo ólíkt sem það er; heimsendar breskar mjólkurflöskur og sendibréfagerð að íslenskum gömlum og góðum sið, sem aukinheldur hafa hleypt nýju lífi í vísnagerð í landinu.

Vísnagerð, mjólkurflöskur og sendibréf, sækja sem sé skjól sitt í svo óvænta átt sem til tölvutækninnar

Af þessu má ráða að tæknin er ekki bara ögrun við fortíðina. Hún er líka skjól gamalla og góðra hátta. Það má því með sanni segja að tæknin varðveiti gömul gildi.

Lesa meira

Evrópusamstarfið á vettvangi ESB er að verða mjög margslungið apparat og alls ekki einfalt að sjá þar eina skýra línu. Spurningin sem við þurfum að velta upp er því alltaf hin eina og sama, áður en lengra er haldið: Hvaða Evrópusamband? Þar liggja greinilega vegir til allra átta og spurning hver ræður þeirri för, svo stuðst sé við rómaðar línur úr kveðskap Indriða G. Við gerum því best að halda áfram okkar stefnu. Vera þátttakendur í Evrópusamstarfi á okkar forsendum, standa utan við Evrópusambandið, en halda áfram þeirri upplýstu almennu umræðu um Evrópumál, sem meðal annars er höfð forganga um í prýðilegu samstarfi allra flokka á vettvangi Evrópustefnunefndar forsætisráðherra. Það er okkar rétta leið Lesa meira

Við höfum öll óskaplega gott af því að hyggja að öðru en hversdagslegu amstri og íslenskri þjóðmálaumræðu. Við eigum að nota frábæra pistla hans Össurar Skarphéðinssonar frá Afríku til þess að hyggja að hinum raunverulegu vandamálum sem við er að glíma í veröldinni. Í velsældarríkinu okkar tökumst við á við viðfangsefni, sem við tökum vitaskuld alvarlega. En í samanburði við lönd og álfur sem glíma við vandamál, fátæktar, ólæsis eða vatnsskorts svo dæmi séu tekin, er allt annað dæmt til að falla í skuggann. Þess vegna eigum við að setja þessi mál í samhengi. Við höfum gott af því og það á líka að vera hluti af hugsun fólks sem vill í huga sér hafa einhverja heimsmynd. Lesa meira

Kjarni málsins er þá þessi: Við eigum vitaskuld að nýta orkulindir okkar, eins og við höfum stefnt að því að gera og af virðingu fyrir náttúrunni. Við þurfum að viðhalda hagvexti, til þess að standa undir áframhaldandi lífskjarabata. Það verður meðal annars gert með áframhaldandi stóriðjuuppbyggingu. Við verðum á hinn bóginn að gæta þess að slíkt sé gert þannig að neikvæð áhrif (þensla, gengishækkanir oþh) fylgi ekki með í kjölfarið. Þetta getum við gert með skynsamlegri skipulagningu og réttri tímasetningu.

Þannig er komist að orði í pistli hér á heimasíðunni þar sem fjallað er um hugmyndir og fyrirætlanir um frekari uppbyggingu í stóriðjumálum. Lýst er stuðningi við frekari stóriðjuuppbyggingu en hvatt til þess að tímasetning framkvæmdanna helli ekki yfir okkur hágengis og vaxtahækkanatímabili.

Lesa meira

Stundum veltast hlutirnir skringilega í hinni pólitísku veröld. Þannig er það að minnsta kosti með skattamálin. Nú er kominn fram á sjónarsviðið prófessor ofan úr Háskóla Íslands sem segir okkur að skattalækkun sé skattahækkun. Prófessor Stefán Ólafsson var enda tekinn í guðatölu í umræðu samfylkingarþingmanna í dag um skattamál og er það að vonum. Maður sem snýr staðreyndum á haus er kjörin pólitísk ædol - stjarna fyrir þann flokk.

Þannig er komist að orði í meðfylgjandi pistli. Rakin er umræðan um vond áhrif á skattalækkunum ríkisstjórnarinnar. Samfylkingin vildi láta afturkalla skattalækkanirnar en í dag voru þingmenn hennar að tala eins og prófessorinn; að skattalækkanirnar væru í raun skattahækkanir.

Lesa meira

Það er alltaf dálítið gaman að fylgjast með í umræðum hvernig stjórnarandstöðuflokkarnir Samfylking og Vinstri grænir tjá gagnkvæman ástarhug sinn í verki. Eina stundina ganga á milli miklar yfirlýsingar um gagnkvæma ást og virðingu. En þá næsta þá skjótast á milli löðrungarnir, misjafnlega snyrtilegir þó. Stundum er talað með yfirbragði hins elskulega skepnuskapar og þá finnst okkur sem utanvið stöndum að best takist til. Snyrtilegur og áferðarfallegur pólitískur snoppungur þykir enda snjall í ranni flokkanna tveggja.

Tvö skemmtileg og skýr dæmi um þessa aðferðarfræði í millum flokkanna tveggja birtust okkur nú á dögunum og er engin ástæða til þess að þau þurfi að liggja í láginni. Fyrra dæmið er af því er Kolbrún Halldórsdóttir skaut föstum skotum á Samfylkinguna vegna meintra skoðanaskipta flokksins varðandi Norðlingaölduveitu og hitt er formaður Samfylkingarinnar, sama dag, kenndi í raun samningum við opinbera starfsmenn sem Ögmundur Jónasson fer fyrir, um orsakir hins umdeilda Kjaradóms.

Lesa meira