Pistlar
Rauðgræn ríkisstjórn með hægri sinnaða stefnu !
Það er svolítið merkilegt. En svo er að sjá sem íslenskir vinstri menn verði alltaf svo uppveðraðir þegar fréttir berast af árangri erlendra sálufélaga þeirra í kosningum. Þá rifna þeir út, skrifa greinar til dýrðar og dásemdar og gera allt til þess að nudda sér utan í útlensku fyrirmennin.
Muna menn ekki hvernig þeir létu þegar Mitterand var kjörinn forseti Frakklands. Þá hófst eins konar kapphlaup komma og krata hér á landi til þess að geta eignað sér hetjuna. Svo gekk honum eitthvað í mót og áður en haninn galaði þrisvar voru íslensku vinirnir gufaðir upp. Svona var þetta með einhvern eftirmanna hans. Hann var hetja um stund á íslenskum kratabæjum, en er nú horfinn af vinsældarlistanum. Ferskari í minni er þó vitaskuld þegar þingmaðurinn frá Sedgefield, Anthony Charles Lynton Blair varð forsætisráðherra Bretlands. Þá stóðu húrrahrópin upp úr hverjum manni; ungt samfylkingarfólks fór utan til þess að nema við fótskör lærisveina meistarans og foringjarnir hér heima kepptust við að samsama sig hinni nýju hetju.
En merkilegt nokk. Eftir valdatíð Blairs er hans nú sjaldan getið í herbúðum íslenskra vinstri manna. Helst þó að Ögmundur Jónasson nefni hann á nafn, til þess að sproksetja hann.
Ný hetja
En nú er sprottin upp ný hetja. Jens Stoltenberg heitir hann, leiðtogi norskra jafnaðarmanna, sem rétti nokkuð úr kútnum í síðustu kosningum, þó árangurinn sé einn sá lélegasti sem norskir kratar hafa uppskorið á ferli sínum. En það dugir þó til útnefningar til hetju; alveg eins og Mitterand og Blair hér forðum tíð. Og nú hefur fundist nýtt fyrirmyndarmódel að ríkisstjórn. Rauðgræn ríkisstjórn Vinstri grænna og Samfylkingar.
Þessa hótun er sjálfsagt að við tökum alvarlega. Það er rétt að slíkt væri sögulegt. Slík vinstri stjórn hér á landi yrði ný af nálinni. En undir hvaða formekjum ætti hún að starfa? Hver yrði hugmyndafræðin?
Það vill svo vel til að þessum spurningum má svara, með skírskotun til greinar sem Össur Skarphéðinsson fyrrv. formaður Samfylkingarinnar og öflugasti málsvari flokks síns skrifaði á heimasíðu sína. Greinin var sett upp með athyglisverðum hætti. Hún var á yfirborðinu svar við málflutningi flokksbróður míns Guiðlaugs Þórs Þórðarsonar en var greinilega ætrlað að vera árétting þeirrar hugmyndafræði sem Össur vill að Samfylkingin fylgi. Og hvaða málstað vildi Össur halda á lofti. Hann undirstrikaði mjög skýrt, jákvæðan hug til:
Hugmyndafræði rauðgrænu ríkisstjórnarinnar
a) Aukins frjálsræðis í peningamálum og viðskiptum
b) Hlutafélagavæðingar bankanna sem var undanfari einkavæðingar þeirra
c) Frjálsræðisbylgju í efnahagsmálum
d) Gerbreytingar starfsumhverfis sjávarútvegsins, sem lagði grunninn að því að skapa kapítal fyrir alþjóðavæðingum atvinnulífsins, eins og hann orðar það
e) Sjálfstæðis Seðlabankans
f) Aukinnar Evrópusamvinnu
Þess vegna er svo merkilegt þegar Össur og félagar hans skrifa nánast jöfnum höndum um nauðsyn vinstri stjórnar og árétta hægri viðhorf. Eða eru þetta þeir kostir sem Össur ætlar að bjóða Ögmundi og Steingrími J. upp á. Hægri sinnuð hugmyndafræði utan um vinstra samstarf. Alveg augljóslega ef maður les skrif hans.
Með öðrum orðum. Það er boðið upp í dans. Á danskortinu stendur: Rauð/græn ríkisstjórn með hægri sinnaða hugmyndafræði. Það yrði skrýtinn og skrykkjóttur dans, sem þá yrði stiginn.
