Nú hlýt ég að byrja þennan pistil á persónulegum nótum. Það var sérlega ánægjulegt fyrir mig að það skyldi gerast á mínum fyrsta ríkisstjórnarfundi að ákvörðun var tekin um að fela Vegagerðinni að hefja nú þegar rannsóknir og athuganir sem miða að því að hægt sé að hefjast handa um jarðgangagerð undir Óshlíð ( á milli Bolungarvíkur og Hnífsdals) á árinu 2006. Betri ákvörðun gat ég ekki hugsað mér að fá að vera þátttakandi í að taka, en einmitt þessa. Og það er óhætt að fullyrða að hér er um öflugustu byggðaaðgerð sem unnt var að grípa til fyrir norðanverða Vestfirði.
Fréttirnar um að ríkisstjórnin hafi ákveðið á fundi í morgun að hafist skuli handa við jarðagangagerð í Óshlíð eru gleðifréttir. Ekki bara vestra heldur miklu víðar. Maður hefur fundið fyrir miklum stuðningi við málið. En árangurinn ber ekki síst að þakka góðum og málefnalegum undirbúningi bæjaryfirvalda auk þeirra jákvæðu undirtekta sem málið fékk hjá samgönguráðherra og stjórnvöldum.
Lesa meira
Það er merkilegt að núna eru vinstri menn farnir að viðra sig upp hver við annan á grundvelli þingkosninga í Noregi. Þar mörðu vinstri menn sigur, þó kratarnir þar hafi fengið sérlega vond úrslit í sögulegu samhengi. Á sama tíma og Samfylkingarmenn biðla til Vinstri grænna, birtast greinar eftir öflugasta talsmann flokksins, Össur Skarphéðinsson, þar sem hann er greinilega að undirstrika jákvæð viðhorf flokksins til frekari Evrópusamruna, aukinnar frelsisvæðingar í efnahags og atvinnumálum og yfirleitt allt það sem hann hlýtur að vita að Vinstri grænir hata.
Hvernig er hægt að taka svona málflutning alvarlega. Eða er þetta bara enn eitt dæmið um hvernig allt rekur sig á annars horn
Lesa meiraViðbrögð stjórnarandstöðunnar við velheppnaðri einkavæðingu Símans og ráðstöfun fjárins sem fyrir hann fékkst er í senn brjóstumkennanleg og stór furðuleg. Fyrst var það Ingibjörg Sólrún sem helst viritist syrgja að útlendingar hefðu ekki komið að kaupunum á þessu mikla fyrirtæki. Og núna mynda þau Steingrímur J. Sigfússon formaður VInstri Grænna og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir formaður Samfylkingarinnar talkór og segja skýrri röddu, bæði ein og sér og saman: Þetta gengur ekki. Það gengur ekki að ráðstafa peningunum svona fram í tímann. Það er hið sama og að taka völdin af stjórnmálamönnum framtíðarinnar.
Þetta er fróðlegt spjall en furðulegt. Má ætla að stjórnarndstöðuforingjar séu á móti langtímahugsun? Þekkja þau ekki að við samþykkjum viðurhlutamiklar framkvæmdaáætlanir á Alþingi, eins og Samgönguáætlun til margra ára í senn? Ber þá kannski að skilja það svo að ríkisstjórnin eigi ekki að setja fram neinar tillögur um ráðstöfun fjármagnsins, að mati stjórnarandstöðunnar? Þetta og margt fleira er fjallað um í pistlinum í dag.