Pistlar
Vonbrigðatímar Samfylkingarinnar
Skoðum þetta aðeins nánar. Kannanir Gallup mæla heilan mánuð. Þær eru ekki svo kallaðar punkt mælingar eins og kannanir Fréttablaðsins eru til að mynda. Fréttablaðið mælir stöðuna tiltekinn dag og eru því næmari fyrir sveiflum. Gallup kannnanir ná yfir lengra tímabil, eru því ekki eins næmar fyrir sveiflum, en geta vitaskuld verið villandi, ef einhverjir stórir atburðir gerast sem valda skyndilegum straumhvörfum.
Kannanir þær sem við höfum því fengið nú frá Gallup eru þess vegna mikilverðar að þær ættu að draga fram áhrifin vegna landsfundar Samfylkingarinnar og formannsskiptanna. Það er þess vegna enn athyglisverðara að lengri tíma áhrifin af þessum atburðum eru svona lítil.
Samfylkingin hefur verið með fylgi í Gallup könnunum á síðustu 12 mánuðum, sem fór lægst í 29 prósent í einum mánuði og hæst í 33 prósent, en hefur að jafnaði verið um 32 prósent. Til samanburðar má þess geta að kjörfylgið í síðustu kosningum var 31 prósent.
Sjálfstæðisflokkurinn hafði á hinn bóginn 34 prósent fylgi í síðustu kosningum. Fylgið tók dýfu í fyrra í Gallup könnunum, meðal annars í kjölfar umræðunnar um fjölmiðlafrumvarpið. Á þessu ári hafa hins vegar orðið þáttaskil. Flokkurinn er greinilega að rétta úr kútnum. Nú erum við með um 38 prósenta fylgi. Munurinn á fylgi þessara tveggja stærstu flokka, Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar er því um 5 prósentustig.
Vonbrigðin
Það er enginn vafi á því að þetta eru mikil vonbrigði fyrir Samfylkinguna, sem búið hefur við sérlega hagstæð skilyrði til álitsauka hjá þjóðinni. Landsfundur flokkanna eru jafnan taldir tækifæri til þess að fá aukinn vind í hin pólitísku segl. Tvinnaður saman við formannsslaginn nú átti flokkurinn að fá sérstakt tækifæri til slíks núna. Það hefði því í ofanálag átt að geta fært flokknum tækifæri að leiða harða pólitíska umræðu, eins og verið hefur nú upp á síðkastið. Það er því mikið umhugsunarefni að hinar hagstæðu pólitísku ytri aðstæður skuli ekki skila flokknum fram á veginn. Flokkurinn er með 33 prósenta fylgi nú, en var með 34 prósent í maí.
Hitt er þó ljóst að Samfylkingin er á margan hátt flokkur í miklum vanda. Ekki síst á hugmyndasviðinu. Flokkurinn er afsprengi stjórnmálaflokka með mismunandi fortíð. Þar á bæ er mikið talað og margt fjallað um nauðsyn hugmyndafræðilegrar nýsköpunar. En frá landsfundinum kom flokkurinn skoðana- og vopnlaus í stórum málum sem fólk lætur sig varða. Það virðist eins og flokknum láti betur að gaspra og geipa, en móta klára stefnu í efnislegum málum, sem snerta venjulegt fólk. Hann fer því æ meir að fá á sig brag menntamannaklúbbs, en flokks fólksins í landinu.
Gjallarhorn eða hvað?
Á sama tíma sigla Vinstri grænir tiltölulega auðveldan byr. Fylgi þeirra er nánast stöðugt; 16 prósent allt þetta ár. Reynslan sýnir á hinn bóginn að bakland þess flokks er veikt og kosningar, jafnt til sveitarstjórna og Alþingis reynast flokknum mikil áraun.
Nú má ætla að línur skerpist nokkuð í stjórnmálunum í haust vegna komandi sveitarstjórnarkosninga. Til þeirrar umræðu kemur höfuðflokkur stjórnarandstöðunnar illa búinn, vegna málefnalegarar fátæktar. Spurningin er þá hvort flokkurinn muni verða áfram í sama gírnum og á síðasta þingvetri og vera fyrst og fremst gjallarhorn þeirrar umræðu sem þegar á sér stað í þjóðfélaginu, með utandagskrárumræðum og fyrirspurnaflóði.
