Húshitunarkostnaðurinn og þakið
Húshitunarmálin komust aftur í sviðsljós umræðunnar þegar svimandi hækkanir á húshitunarkostnaði voru kynntar í ársbyrjun. Þetta hlaut að kalla á viðbrögð og gerði það. Þessi þróun var í þveröfuga átt við það sem við höfðum mörg hver barist fyrir. Við höfðum náð árangri í að lækka húshitunarkostnað almennings. Það var eitt besta verkið í byggðamálunum sem við höfðum unnið. Húshitunarmálin sem áður höfðu einokað umræðuna oft á tíðum, höfðu legið í láginni, af því við höfðum náð góðum árangri.
Nú hafa verið kynnt úrræði til þess að koma í veg fyrir hækkun húshitunarkostnaðar. Það gerði Valgerður Sverrisdóttir iðnaðarráðherra fyrir rúmri viku á Alþingi. Tillögurnar sem hún kunngerði var að lækka svo nefnt þak, sem niðurgreiðslur næðu til, svo að niðurgreiðsla á hverja kílówattstund undir 36 þúsund kwst. notkun yrði meiri og jafnframt að bætt yrði 135 milljónum króna við niðurgreiðslurnar sem fyrir námu um 900 milljónum. Þetta lækkar kostnaðinn hjá almenningi, en breytingarnar á þakinu eru vafasamar. Hér fer á eftir umfjöllun mín um þann hluta málsins ( þ.e tillögurnar um lækkun þaksins) í umræðunum á Alþingi, fimmtudaginn 27. janúar sl.
Einhver óvæntur dulinn kostnaður
"Ég vil hins vegar segja að við verðum í þessu sambandi sérstaklega að skoða þá hugmynd sem hæstv. ráðherra impraði á, sem var að lækka hið svokallaða þak í niðurgreiðslunum. Það er atriði sem við verðum að hafa aðstöðu til að fara aðeins ofan í, því það er mjög viðkvæmt mál, við gerum okkur grein fyrir því. Þegar við höfum í gegnum tíðina reynt að lækka húshitunarkostnaðinn höfum við m.a. verið að gera það á þann hátt að hækka þakið, þakið var í 30 þús. kílóvattstundum eða þar um bil, eitthvað aðeins meira minnir mig. Við fórum með það upp í 40 og síðan upp í 50 kílóvattstundir. Það hafði þau áhrif að stærri húsin á landsbyggðinni fóru að njóta niðurgreiðslnanna. Við þurfum að skoða þessa hluti í samhengi, þannig að það sé alveg ljóst mál að ekki sé einhver dulinn, óvæntur kostnaður sem skyndilega skýtur upp kollinum sem við ekki sjáum fyrir. Þetta er hluti af því pólitíska verkefni sem við einfaldlega höfum."
Kjarni málsins
Þetta tel ég enn að sé kjarni málsins. Þarna er vandmeðfarið mál. Við getum ekki gengið þannig frá því að einhver hópur fái á sig gríðarlegar hækkanir, jafnvel þó sá hópur sé kannski ekki svo ýkja fjölmennur. Sé þessi úitfærsla sem iðnaðarráðherra kynnti, ekki nógu góð þá þurfum við að fara yfir það mál og breyta því. Þetta er, eins og ég hef marg sagt, fyrst og síðast pólitískt úrlausnarefni. Lækkun húshitunarkostnaðar var afrkastur pólitískra afskipta okkar margra. Ef hugmyndir að lausn duga ekki þá þurfum við að vinna þau mál áfram. Markmiðið hlýtur svo að vera að verja árangurinn sem náðst hefur varðandi raforkukostnað heimilanna
