Reiðir menn og ráðvilltir

6.7.2004

Stjórnarandstaðan er einkar viðskotaill þessa dagana. Og af hverju? Jú það er búið að leggja fram frumvarp sem afturkallar núgildandi fjölmiðlalöggjöf. Nokkuð sem stjórnarandstaðan sjálf hafði krafist daginn út og inn allt vorið. Nú hefur það verið gert og eftir standa þá ráðvilltir menn.

Það er ekki nýtt að menn reiðist við slíkar aðstæður og í því ljósi ber að skoða hin ofsafengnu viðbrögð stjórnarandstöðunnar. Hér eru á ferðinni reiðir menn og ráðvilltir.

Þetta er sáttaleið

Ríkisstjórnarflokkarnir hafa með frumkvæði sínu nú reynt að sætta þær andstæður sem hafa magnast upp vegna fjölmiðlalöggjafarinnar og hinnar stórfurðulegu ákvörðunar Ólafs Ragnars Grímssonar, forseta Íslands að synja þeirri löggjöf staðfestingar. Þetta kemur fram í frumvarpinu sjálfu og hvernig menn leggja nú til að unnið verði að framhaldinu.

Í fyrsta lagi gerir frumvarpið ráð fyrir að markaðsráðandi aðilar geti átt meiri hlut í fjölmiðlafyrirtækjum en áður. Þetta var ein helst ósk stjórnarandstöðunnar, sem ýmsum að óvörum, fór í fararbroddi þeirra afla sem efla vildu enn hlut stórfyrirtækjanna í íslensku atvinnulífi, einkanlega fjölmiðlarekstri.

Í annan stað er umþóttunartími lengdur og það tryggt að lögin taki ekki gildi fyrr en að loknum næstu alþingiskosningum. Þarna er í senn verið að hyggja að hagsmunum núverandi eigenda fjölmiðlanna og að koma til móts við afar áberandi sjónarmið stjórnarandstöðunnar.

Loks hefur verið lagt til af hálfu ríkisstjórnarinnar að stjórnarandstaðan komi að málinu í framhaldinu, setjist í fjölmiðlanefndina svo kölluðu til þess að móta löggjöfina til framtíðar. Stórfurðulegt er að stjórnarandstaðan hefur ekki ennþá svarað þessu boði. Hafði hún þó kvartað undan því með reglulegum hætti í málþófi sínu sl. vor að vera ekki með í tillögu - og ákvörðunarferlinu.

Stjórnarandstaðan kýs ófriðinn

Það vekur því furðu að vissu leyti að stjórnarandstaðan er enn með úfinn svip í þessu máli. Og þó. Þegar betur er að gáð þá má öllum vera ljóst að úr því sem komið er snýst þetta mál fyrst og síðast ekki um efni máls þar á bæ, heldur einbeittan vilja stjórnarandstöðunnar til þess að magna upp og viðhalda ágreiningi.

Stjórnarandstaðan hefur talið sínum hag best borgið með því að efna til sem allra mests ófriðar. Þess vegna hafa þeir tekið illa öllum breytingum sem gerðar hafa verið á fjölmiðlalöggjöfinni, þar sem komið hefur verið til móts við sjónarmið þeirra. Og þess vegna eru þeir svo illir nú þegar frumvarp lítur dagsins ljós sem ætla má að geti orðið til þess að sætta fremur en sundra. Því grípa þeir nýjasta hálmstráið sitt; reyna að gera það totryggilegt að fjölmiðlalöggjöfin hafi tekið breytingum og muni taka breytingum í meðförum þings og ríkisstjórnar. Það er helst að skilja að best hefði verið og minnst til gagnrýni fallið að gera engar breytingar!!

Til sátta

Eins og málum er nú háttað snýst deilan ekki síst um vilja ríkisstjórnarmeirihlutans til þess að setja niður deilur á meðan aðrir vilja kynda ófriðarbál. Vonandi ber stjórnarandstaðan gæfu til að leggjast fremur á árar með ríkisstjórnarflokkunum, láti svo af ólund sinni og vinni með okkur að því að skapa sátt um mál sem tilefnislaus ófriður hefur ríkt um.