Pistlar
Nú vilja allir lagasetningu um fjölmiðla
Umræðan um fjölmiðlafrumvarpið heldur áfram og mun örugglega verða ein hin lengsta í sögu Alþingis á síðustu árum. Sumpart hefur umræðan þróast með athyglisverðum hætti. Nú liggur það nefnilega fyrir að almenn skoðun manna er sú að það verði að setja lög um fjölmiðla. Samkeppnislög dugi ekki.
Það er alveg ljóst að slík lagasetning myndi að sjálfsögðu raska stöðu fjölmiðla í landinu. Sú lagasetning sem menn tala almennt um væri ekki gerð til að verja óbreytt ástand, heldur til að breyta því. Það er kjarni málsins. Það er því til marks um ótrúlega hræsni og yfirdrepsskap þegar menn tala annars vegar um lagasetningu um fjölmiðla en reisa sig og reigja sig yfir því að fjölmiðlafrumvarpið sem Alþingi ræðir nú, valdi röskun á starfsumhverfi fjölmiðlanna.
Í nafni frjálsrar samkeppni?
Fyrirtækið Norðurljós er umrætt í allri fjömiðlaumræðunni. Þar háttar svo til að fyrir tækið er með yfirburðastöðu á sínu sviði. Skv. upplýsingum úr gögnum sem bárust Allsherjarnefnd Alþingis þá er hlutdeild fyrirtækisins í frjálsum fjölmiðlarekstri nær 2/3 eða 63%. Ráðandi eigandi fyrirtækisins er síðan Baugur, eða tengd fyrirtæki, sem hefur slíka yfirburðastöðu á neytendavörumarkaði að varla verður nokkurs staðar til jafnað.
Með öðrum orðum. Aðilinn sem heldur utan um budduna sem fjármagnar auglýsingarnar í landinu ræður líka mestu um fjölmiðlareksturinn. Ekki bara með því hvert hann kýs að beina auglýsingamagninu, heldur einnig með eignarhaldi sínu.
Er það veruleiki af þessu tagi sem viljum að sé um aldur og ævi í landinu? Er þetta dæmi um það samkeppnisumhverfi sem við viljum bjóða atvinnulífinu í landinu? Telja menn að við slíkar aðstæður sé hægt að stunda frjálsa samkeppni á því mikilvæga svæði sem fjölmiðlamarkaðurinn er?
Þessum spurningum getur hver svarað fyrir sig og hver á að svara fyrir sig.
