ESB sýnir sitt (rétta?) andlit
Evrópusambandið byggir á tilteknum hugsjónum. Ein þeirra er hinn innri markaður sem við Íslendingar erum aðilar að í gegn um EES, Evrópska efnahagssvæðið. Grunnhugsunin er sú að með því að hindranir til viðskipta sé brotnar niður eflist þau, það verði til verkaskipting og hver fáist við það sem hann er hæfastur til. Þegar innri markaðurinn varð til spáðu menn því að hann yrði til þess að auka hagvöxt og bæta lífskjör. Sú varð líka raunin og við þekkjum það af dæmum hér á landi
Þetta er því rétt hugsun. Við vitum að það er engri þjóð til góðs að múra sig á bak við tolla og aðgangshindranir. Þjóðirnar strita þessi misserin við að lækka þessa múra á alþjóðavettvangi. Ástæðan er sú að þannig telja menn sig helst geta rofið vítahringi og aukið verðmætasköpun.
Nema Evrópusambandið; það er á góðri leið í aðra átt.
ESB gegn ESB
Því miður þá gætir mikilla mótsagna í störfum ESB. Það er að vinna gegn eigin hugmyndafræði, eins og ég benti á í umræðum um stækkun EES þann 9. mars sl. Mesta ógnunin við hugmyndafræði ESB er ESB sjálft - svo einkennilega sem það hljómar.
Nefndi ég nokkur dæmi og utanríkisráðherra nefndi viðbótardæmi sem benda til þess sama. Ástæða er til þess að rifja þetta upp. Ekki síst í ljósi þess að eitt þessara dæma hefur orðið að fréttaefni
Reynt að níðast á Pólverjum
Fyrra dæmið um vaxandi einangrunarhyggju Evrópusambandsins er vitaskuld þegar allt var gert af þess hálfu til þess að koma í veg fyrir að við gætum haldið áfram að flytja inn tollfrjálsar síldarafurðir til Póllands. Því höfðum við fengið áorkað með fríverslunarsamningum í gegnum EFTA við Pólverja. Fyrir okkur voru hagsmunirnir all nokkrir, en fyrir hina fátæku Pólverja gríðarlega miklir.
Engu að síður kusu ESB menn að leggjast gegn því að þessi viðskipti gætu haldið áfram. Þar með voru þeir að draga úr fríverslun og leggja stein í götu fátækrar nýrrar aðildarþjóðar.
Einörð barátta okkar og Pólverja leiddu sem betur fer til þess að okkur tókst að brjóta þessa viðleitni á bak aftur.
Árásain á fiskeldið
Eitt dæmi í viðbót má nefna og kom fram hjá utanríkisráðherra. Þetta er fyrirhugað bann ESB við innflutning á eldislaxi. Í fyrra voru flutt út 1200 tonn og er talið að þessi útflutningur geti tvöfaldast á þessu ári, við eðlilegar aðstæður. En þá bregður svo við að ESB ætlar að setja upp hindranir - tæknilegar aðgangshindranir til þess að verja sitt eigin fiskeldi.
Þetta er furðulegt í ljósi þess sem hugmyndafræði ESB byggir á, en í samræmi við tilhneitingu sambandsins til þess að loka sig af með háum múrum.
Inn í slíkt kompaní eigum við ekkert erindi.
