Pistlar
Fagurgali og hrokagikksháttur
Einkennilega virðist samansettur Þorsteinn Már Baldvinsson forstjóri Samherja. Hann er þó örugglega ekki ólíkindatól, því einu má alltaf treysta; í hvert sinn sem hann opnar sinn hvopt til þess að tala um sjávarútvegsmál, hreytir hann ónotum og helst líka rógi í Vestfirðinga. Þetta er orðinn sýnilegur plagsiður hjá blessuðum manninum; ósjálfráð viðbrögð sem hann virðist ekki ráðast við. Ætli eitthvað úr fortíð hans í samskiptunum við Vestfirðinga sé að kvelja hann og naga samviskuna.
Glöggt dæmi um þetta eru furðuleg og fáránleg ummæli hans í Kastljósi Sjónvarpsins miðvikudaginn 9. apríl síðast liðinn.
Fagurgalinn
Við munum það þegar hann var að koma höndum yfir kvóta Guðbjargarinnar þá beitti hann fagurgala. Hin fleygu ummæli hans; hún verður gul, hún verður ÍS og gerð út frá Ísafirði, munu elta hann eins og skugginn og verða eilíft tákn um fláræði. Við munum líka fagurgalann um að útgerðin vestra yrði efld og aukin viðskipti við fyrirtækin á norðanverðum Vestfjörðum. Þetta sagði Þorsteinn Már ekki einasta mér, heldur hafði hann þetta allt saman yfir mannskapnum á skipinu, á fundum og í fjölmiðlum.
Það þarf ekkert að rekja þetta frekar. Það stóð ekki eitt einasta orð hjá forstjóranum. Ekki eitt einasta orð. Flóknara er það nú ekki.
Hrokagikkshátturinn
Nú er öldin önnur. Nú reynir samherjarforstjórinn ekki lengur að sýna á sér mjúku hliðina. Hann stritast stöðugt við að níða skóinn niður af Vestfirðingum með naggi sínu og heitingum. Það virðist sem fleinn í holdi hans að smábátasjómenn eigi veiðirétt, sem hann getur ekki læst klóm sínum í og nú síðast grípur hann til þess lúalega óyndisúrræðis að reyna að etja sjávarbyggðunum í landinu gegn Vestfirðingum! - Þvílík lágkúra og þvílíkt dæmi um lítilmótlegt viðmót slíks höfðingja.
Allt virðist þetta stafa af því að á Vestfjörðum eins og víðar á landinu er nú blómleg útgerð smábáta. Þökk sé löggjöf sem hefur fært þeim veiðirétt. Og enn ýfir það skap Þorsteins Más að vita til þess að við sjálfstæðismenn höfum ákveðið, að beita okkur fyrir því að treysta betur stöðu strandveiðiflota sem tryggir sjávarbyggðunum um land allt hráefni. Þannig að fólkið sem þar býr, vinnufúsar hendur, geti fengið störf í atvinnugrein sem er og hefur verið forsenda byggðanna við strandlengjuna.
Við svona yfirgangssemi er bara eitt svar og það er að svara fyrir sig. Þess vegna er þessi pistill ritaður, borinn fram í nafni allra þeirra sem hafa hvatt mig til þess að láta ekki ósvarað dylgjum og þvættingi Þorsteins Más Balvinssonar svo sem birtust okkur í Kastljósi Sjónvarpsins 9. apríl síðast liðinn.
