Pistlar
Útgjaldaflokkarnir lækka aldrei skattana
All sérstæð umræða fer nú fram um skattamál. Sérstæð er hún vegna þess að nú eru þeir sem alltaf öskra á aukin ríkisútgjöld farnir að tala eins og þeir séu áhugasamir um skattalækkanir í landinu. Má þó öllum vera ljóst að tómt mál er um skattalækkanir að tala, nema að útgjöld hins opinbera séu lækkuð um leið. Það vilja þó vinstri menn síst af öllu. Öðru nær. Þeir kalla sífellt eftir auknum ríkisútgjöldum á öllum hugsanlegum og óhugsanlegum sviðum.
Menn ættu að muna að þá tylft ára sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið í ríkisstjórn og haft þar forystu, hafa stjórnarandstæðingar kallað eftir auknum ríkisútgjöldum. Við höfum staðið á bremsunni og mátt þola margvíslegar kárínur fyrir vikið. Ef forystu Sjálfstæðisflokksins hefði ekki notið við, væru ríkisútgjöld þess vegna óhjákvæmilega hærri en núna og skattheimtan þar með miklu meiri. Þess vegna er það hræsni og ekkert annað þegar þeir sem mest hafa krafist aukinna ríkisútgjalda þykjast nú vilja skattalækkanir.
Tekið undir sífrið
Skattkerfi beinna skatta á Íslandi er í grundvallaratriðum snjallt, tekjujafnandi og einfalt. Þó hafa oft verið gerðar að því atlögur, sem hafa því miður gert það flóknara, vegna margs konar undanþága og enn sjáum við tillögur í þá áttina. Ómótmælanlega er kerfið hins vegar tekjujafnandi. Þegar tekjur hækka aukast skattar manna, alveg eins og til var ætlast. Skattbyrði manns með 200 þúsund króna mánaðartekjur er þess vegna meiri en mannsins með 100 þúsund kallinn. Það var tilgangurinn. Þetta heitir á mæltu máli tekjujöfnun.
Nú bregður hins vegar svo við að þessi tekjujafnandi þáttur skattkerfisins er gerður tortryggilegur. Líka af þeim sem kenna sig við jafnaðarmennsku og réttláta tekjuskiptingu. Auðvitað vita þeir betur. Auðvitað skilja þeir gangverk skattakerfisins. En til þess að þjóna pólitískum stundahagsmunum sínum taka þeir undir sífrið.
Dæmi um skattalækkanir
Sem betur fer hefur ríkisfjármálastefna okkar gert okkur kleyft að lækka ýmsa skatta. Eignaskattar, sem hafa lagst einna verst á eldra fólk, eru að lækka. Persónuafsláttur er nú að fullu millifæranlegur á milli hjóna. Það kemur þeim heimilum til góða þar sem aðeins annað hjónanna vinnur úti. Breytingar á skattkerfi fyrirtækja mun renna styrkari stoðpum undir atvinnulífið og leggja grunn að auknum hagvexti og þar með hærri launum. Hærri laun munu þýða meiri skatttekjur hins opinbera, sveitarfélaga og ríkisins. Ætli þess megi vænta að stjórnarandstaðan gráti þá slíkt?
Árangur nýttur til skattalækkana
Nú er árangur ríkisfjármálastefnunnar að koma í ljós. Afgangur á fjárlögum og einkavæðing gefa okkur ný og áður óþekkt tækifæri. Skuldir ríkisins eru að lækka og þar með vaxtagreiðslurnar. Þar með myndast nýtt svigrúm. Við höfum nýtt það að undanförnu til þess að styrkja stoðir velferðakerfisins með því að auka fjármagn til heilbrigðis, trygginga og menntamála. Það er ómótmælanlegt.
Nú gefast okkur hins vegar tækifæri til skattalækkana vegna þess að útgjöld til fjármagnsliða eru að lækka, með minni skuldum og lægra vaxtastigi. Það eigum við hiklaust að nýta okkur. En höfum það þá í huga að slíkt er einvörðungu gerlegt ef útgjöldum er stillt í hóf. Sjálfstæðisflokkurinn hefur sýnt að til þess er hann líklegastur. Vinstri flokkarnir ekki. Þeir eru útgjaldaflokkar og þar með skattheimtuflokkar. Þeirra ráð duga bara til skattahækkana. Það sýnir reynslan.
