Pistlar
Vinstrimannafarsi - Vel heppnaður fundur á Ísafirði
Það hefur verið ævintýralegt að fylgjast með þeim sérstæða farsa sem hefur verið settur upp í tengslum við hugsanlega innkomu Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur borgarstjóra í Reykjavík á landsmálasviðið. Kenningin var sú að með því að borgarstjórinn stigi fram á sviðið gæti Samfylkingin myndað tveggja flokka ríkisstjórn með Framsóknarflokknum. Óbeint er í þessari kenningu falin viðurkenning á gagnsleysi vinstri stjórna samstarfs, sem ætíð hefur byggst á margflokka krulli. Er það í sjálfu sér nokkur árangur að slíkt hafi nú verið kreist fram.
Fyrirsjáanlegt var frá byrjun að borgarstjórinn myndi sitja áfram við skrifborð sitt í Ráðhúsinu. Strax í fyrsta þætti var endirinn augljós. Og nú er tjaldið fallið.
Um líkt leyti var frá því greint að Halldór Ásgrímsson formaður Framsóknarflokksins vildi stefna á að flokkur sinn veitti næstu ríkisstjórn forystu. Þetta þóttu tíðindi, en eru það vitaskuld ekki. Tíðindin hefðu náttúrlega verið þau ef formaður flokksins vildi EKKI að flokkur sinn leiddi ríkisstjórn! Fróðlegt væri í þessu sambandi að spyrja þá Steingrím J. Sigfússon og Össur Skarphéðinsson hvort þeir settu sér ekki þau markmið að flokkar þeirra yrðu í forystu. Eða leggur nokkur alvöru flokkur upp í kosningavegferð með það að markmiði að leiða ekki ríkisstjórn?
En um leið og Halldór hafði sagt þessa skoðun sína, féll um sjálft sig allt heila plottið með borgarstjórann. Lykillinn að velgengni átti að vera forysta borgarstjórans og því væntanleg forsætisráðherratign í stjórnarsamstarfi við Framsóknarflokkinn sem vill hins vegar í þann stól!
Farið á límingunum
Með útspili sínu sendi borgarstjórinn félögum sínum hins vegar skýr skilaboð. Þau voru þessi: Hafið hægt um ykkur, þið eigið líf ykkar undir því að ég starfi áfram, annars er R listinn búinn. Og félagarnir ginu við flugunni. Sögðu nákvæmlega þetta í fjölmiðlum og voru því búnir að viðurkenna veika stöðu sína. Því hefur verið haldið fram að Ingibjörg Sólrún sé límið í borgarstjórnarmeirihlutanum. Það hefur sannast, því þegar hún orðaði hugsanlega brottför sína af vettvangi, ætluðu félagar hennar bókstaflega að fara af límingunum.
En stjórnmálin eru oft mótsagnakennd. Um leið og borgarstjórinn kom þessum skilaboðum sínum áfram með þessum hætti, dró hún fram vanda sinn. Hún kemst ekki lönd né strönd. Hún er fangi félaga sinna og getur ekki hætt því að verða talin ástæða þess að upp úr hinu pólitíska hjónabandi á vinstri vængnum slitni.
Allt er þetta mál enn eitt dæmið sem við, saklausir áhorfendurnir, höfum mátt horfa upp á meðal vinstri manna. Alltaf er þetta sama sagan; nú sem fyrr. Vandræðagangur, flugeldasýningar og hringl. Það skiptir litlu máli hversu oft þeir stokka spilin sín. Alltaf verða sagnirnar þeirra jafn mikið út í loftið. Þessi farsi er þess vegna bara enn eitt dæmið af mörgum sem við höfum séð í gegnum tíðina. Það virðist aldrei verða mál að linni á þessum bænum.
Vel heppnaður fundur á Ísafirði
Undanfarna daga hef ég setið afskaplega vel heppnaðan fund með norrænum starfsbræðrum mínum Ísafirði. Hér er um að ræða fimmtán manna hóp Norðurlandabúa auk okkar fimm sem vorum mætt af Íslands hálfu. Vorum við að undirbúa ráðstefnu Alþjóðaþingmannasambandsins IPU sem haldinn verður síðar í haust. Ísland hefur farið með forystu í norræna hópnum og ég því verið formaður hans undangengið ár, sem formaður Íslandsdeildar IPU. Auk mín sátu fundinn af Íslands hálfu alþingismennirnir Ásta Möller og Gísli S. Einarsson og starfsmenn Alþingis þau Belinda Theriault, forstöðumaður Alþjóðasviðs og Stígur Stefánsson starfsmaður Alþjóðasviðsins.
Fundurinn var árangursríkur og ýmislegt rætt. Hvað minnisstæðast eru mér þó umræðurnar um skýrslu um fjármögnun þróunaraðstoðar, sem ég hef undirbúið ásamt tveimur starfsbræðrum mínum frá Thailandi og Suður Afríku. Vorum við kosin til þessa verks á síðasta fundi Alþjóðaþingmannasambandsins. Er gaman að geta þess að vinnan fór mikið fram í gegnum tölvusamskipti og má segja að það sé enn eitt dæmið um það hvernig þessi tækni auðveldar allt fjölþjóðlegt samstarf.
Við Íslendingar höfum verið mjög virkir í starfi IPU og sýnir það að við getum, þrátt fyrir smæð þjóðarinnar, látið rödd okkar heyrast á alþjóðavettvangi. Nefna má að Geir H. Haarde var um tíma varaforseti sambandsins, Ásta Möller er nú varaformaður í kvennasamtökum IPU og undirritaður er nú formaður einnar af fjórum starfsnefndum Alþjóðaþingmannasambandsins, efnahags og félagsmálanefnd.
Vel að verki staðið
Ekki fór á milli mála að norrænu gestirnir hrifust mjög af vestfirskri náttúru. Veðrið lék við okkur; ísfirskt stafalogn og glaða sólskin. Við áttum þess kost að fara um nágrennið. Heimsóttum Geir í Ósvör, fórum upp á Bolafjall, ókum til Önundarfjarðar, nutum kræsinga í mat og tónum í jarðgöngunum og sigldum inn í Vigur, auk þess sem upp á var boðið á Ísafirði, bæði á hótelinu, niðri í Neðsta og í Faktorshúsinu.
Þá kom í ljós að leikandi létt var að halda fund sem þennan á Ísafirði og meint fjarlægð frá Reykjavík var engin hindrun. Vel var staðið að öllum undirbúningi af hjálfu heimamanna og áttu þar stærstan hlut að máli Vesturferðir og Hótel Ísafjörður. Af þessari heimsókn er hægt að draga þann lærdóm að Ísafjörður á fullt erindi inn á markaðinn sem funda - og ráðstefnubær, hvort sem er fyrir innlenda eða útlenda fundargesti. Þetta er nokkuð sem við eigum að nýta okkur og sækja á þá aðila sem standa fyrir fundum og ráðstefnum.
