Önnur sjónarmið
Brugðið undir sig betri fætinum
Nú hefur Vertinn í Víkinni brugðið undir sig betri fætinum og er mættur til
borgar tísku og töfra í leit að ævintýrum. Hjartsláttur heimabyggðarinnar
slær þó hægt og örugglega á meðan og lífið heldur áfram í dreifbýlinu.
Andardráttur Bolungarvíkur er þó frekar veikur og ekki sjón að sjá þetta
annars líflega byggðarlag eftir að Vertinn fór en líf á eftir að færast í
andlitið á fallegu Víkinni aftur eftir helgina þegar haldið verður aftur á
heimaslóðir.
Höfuðástæða þessarar ferðar til borgarinnar er að heimsækja tannlækninn
sem er að byggja á besta stað í bænum og er kominn í peningavandræði. Var
því ákveðið að koma og reyna að létta undir með honum svo hann gæti flutt
inn fyrir vorið og ef miðað er við það sem Vertinn þarf að borga í hvert
skipti, þá er líklegt að það komi til með að takast. Vertinum þykir þó
nokkur íburður í húsinu og hefur sett út á eitt og annað og reynt að finna
leiðir fyrir hann til að spara í þeirri veiku von að reikningurinn verði
aðeins lægri næst, en allt kemur fyrir ekki. Fiskabúrið sem verður
innvinklað og innmúrað í vegginn á hjónaherberginu hans er algjör óþarfi
en hann segir að gullfiskarnir tveir sem hann hyggst hafa svamlandi þar um
sé undirstaða þess að rómantíkin blómsti í hjónabandinu. Gullfiskurinn sem
svamlar um í hjónaherberginu hjá Vertinum þarf ekkert fiskabúr.
Vertinn hefur einning nauðugur viljugur þurft að þræða tískuvöruverslanir
í gríð og erg en það hefur tekið á enda mjög þreytandi þegar arka þarf búð
úr búð og ekkert finnst sem vert er að kaupa. Engin ástæða er þó til
uppgjafar og leitinni verður ekki hætt fyrr en ný flík verður keypt í
fataskápinn. það er ekki hægt að koma heim aftur á hjara veraldar eftir
vikuferð í höfuðborginni með ekki neitt nýtt til að sýna vinkonunum. Maður
verður nú að halda andlitinu.
Landsfundur Sjálfstæðismanna var heimsóttur í Laugardalshöllina og
gestrisni þeirra ætíð til fyrirmyndar. Geir H. Haarde hélt setningarræðu
og Vertinn draup höfði í lotningu er Geir fór yfir þau framfaramál sem
unnin hafa verið í stjórnartíð Sjálfstæðismanna. Gott ef tár sáust ekki á
hvarmi fundargesta og stoltið lýsti af hverjum manni við tilhugsunina.
Vertinn telur sig eiga töluverðan þátt í þeim framfaraskrefum sem stigin
hafa verið í landinu undanfarin ár og er stoltur af.
Göng um Óshlíð bar á góma og átti Vertinn gott spjall við
samgönguráðherra varðandi það mál og er það ferli í góðum farvegi. Göngin
koma til með að liggja inn í fjallið í Víkinni góðu og koma út í Hnífsdal
eða öfugt eftir því hvert leiðin liggur. Þetta eru góðar fréttir og
tilhlökkunarefni að fá að keyra þar um. Ég reikna fastlega með því að
Vertinn verði látinn klippa á borðann þegar þar að kemur og er þegar farin
að undirbúa hátíðarræðu í tilefni þeirra tímamóta.
Boðið var til veislu í safnaðarheimili Háteigskirkju á föstudagskvöldið og
öllum Landsfundarfulltrúum í Norðvesturkjördæmi boðið. Það er nauðsynlegt
að líta upp úr pólitíkinni annað slagið og gera sér glaðan dag og stefna
öllum saman á einn stað svo allir geti blandað geði hver við annan.
Hópurinn blandaðist nokkuð vel og betur og betur eftir því sem leið á og
messuvínið sveif á mannskapinn. Með hverju glasi fylgdu nokkuð mörg orð
sem spreða mátti á hvern sem var og umræðuefnið mátti vera hvað sem var,
svo undir restina var töluverður kliður í salnum. Vertinn drakk bara vatn
og málbeinið var því nokkuð stöðugt sem er gott, því oft er betra að segja
minna og eitthvað af viti en að tala mikið um ekki neitt.
Allir voru mættir í tíma á laugardaginn til að sinna nefndarstörfum og
afgreiða ályktanir. Búið var að gera út um flest mál í nefndunum og gengu
hlutirnir því þokkalega vel fyrir sig. Vertinn hafði sig lítið í frammi og
hlustaði og meðtók hið heilaga orð með opnum huga og með jákvæðni og
bjartsýni að leiðarljósi. Tölvunámskeið var í boði og mun sú viska sem
hlotnaðist þar nýtast vel í kosningabaráttunni.
Lokahóf var haldið á veitingastaðnum Brodway og klæddi Vertinn í Víkinni
sig í kjól og hvítt og mætti skarti hlaðin með sitt alþekkta geislandi
bros. Þar gerðu sjálfstæðar konur og menn vel við sig í mat og drykk og
nutu samvistanna hvert við annað. Þetta var eins og ein stór fjölskylda á
ættarmóti nema þarna var hver höndin ekki upp á móti annarri eins og
tíðkast stundum á fjölskyldumótum og öðrum mannfögnuðum.
Forsætisráðherrann sjálfur söng kúrekasöngva við undirleik Baggalútsmanna
og gerði það vel. Vantaði ekkert upp á nema kúrekahattinn og skjóttan
klárinn til að fullkomna myndina. Merkilegt var hvað maðurinn er tónviss
og spannar rödd hans allan tónstigann eins og hann leggur sig. Hann var
reyndar kominn ansi neðarlega í einu laginu og náðu dýpstu tónarnir alveg
niður á gólf.
Stebbi Hilmars söng ástaróð til salarins og sagðist elska mig allt fram á
hinstu stund, uns hann færi af stað á feðra sinna fund og þar fram eftir
götunum. Mér fannst hann orðinn full innilegur í restina og fór
hálfpartinn í flækju en svo sagði hann góða ferð, góða ferð og það er allt
og síðan bros og þá róaðist Vertinn. Regína Ósk bar með sér þokka og gott
yfirbragð er hún kyrjaði með sinni undurfögru röddu lagið sem hefði átt á
fara í Eurovision í fyrra eftir Vestfirðinginn kunna, Trausta Bjarnason og
það hljómaði undurvel. Milljónamæringarnir tóku síðan völdin fram á rauða
nóttina og héldu uppi góðum takti. Kvöldið var skemmtilegt og Vertinum var
sópað út ásamt ruslinu í restina og nokkrum öðrum skemmtanaglöðum
Vestfirðingum og gekk sæl og glöð til hvílu að afloknu velheppnuðu kvöldi.
Landsfundurinn hélt sínu striki þrátt fyrir allt og kosning fór fram í
miðstjórn og til formanns og varaformanns flokksins á sunnudeginum auk
afgreiðslna ályktana. Vertinn ákvað að gefa ekki kost á sér í formanninn
og aðalástæðan var auðvitað sú, hvað Geir stóð sig vel í söngnum kvöldið
áður. Það er trúlega best að leyfa honum að njóta sín eitthvað lengur.
Minn tími mun koma.
Nú hefur Vertinn í Víkinni fleytt rjómann af þeirri atburðarrás sem hann
hefur verið þátttakandi í þessa daga hér í borg tísku og töfra. Það væri
til að æra óstöðugan ef segja ætti frá öllu sem á daga Vertsins hefur
drifið þennan tíma og því fáið þið bara að heyra smá brot af því besta.
Vonandi hefur þessi yfirferð veitt einhverjum gleði og jafnvel framkallað
bros við og við. Lífið er nefnilega svo innilega skemmtilegt og þess virði
að lifa því brosandi og með gleði í hjarta.
Ég hlakka til að koma aftur heim í Víkina góðu.
