Sókn reyndist besta vörnin
Við leggjum í raun áherslu á tvo þætti í íslenskri ferðaþjónustu, segir Einar K. Guðfinnsson. Náttúru landsins og sögu þess og menningu.
NORRÆNA Ferðakaupstefnan sem var haldin í síðustu viku á Akureyri var afar vel heppnuð. Um það bil 500 manns sóttu kaupstefnuna frá um það bil tuttugu þjóðlöndum. Gleggri vitnisburð um þörfina á slíkri kaupstefnu getum við ekki fengið. Viðbrögð þátttakenda voru einnig á þá lund, að einsýnt má telja að vel hafi tekist til.
Þeir sem sótt hafa þessa viðburði um langt árabil telja að á þessum sýningum megi sjá sem í hnotskurn þróun greinarinnar á þessu tímabili. Sá hópur sem nú er að koma vöru sinni á framfæri er stærri en áður og kaupstefnan endurspeglar þannig þá auknu áherslu sem er orðin á afþreyingu af hvaða tagi sem er, vítt og breitt á okkar markaðssvæði. Það er svar við kröfu nútímamannsins um ferðalög og til marks um að greinin skynjar vel þau boð markaðarins sem hún starfar á.
Útverðir í norðri
Þetta er í sautjánda sinn sem slík ráðstefna er haldin. Ár frá ári hefur hún vaxið, í samræmi við þann vöxt sem hefur orðið í þessari atvinnugrein. Fer sérlega vel á því að þessi þrjú lönd, Færeyjar, Grænland og Ísland, útverðir í norðri, skuli taka sig saman og efna til þessarar kaupstefnu. Með þessu opna þau sameiginlegan glugga til umheimsins, til þess að sýna allt það sem þau hafa upp á að bjóða á þessu sviði.
Það er enginn vafi á því að einmitt þetta samstarf er að skila okkur verulega meiri aðsókn en ef um væri að ræða kaupstefnu sem við stæðum fyrir sitt í hverju lagi. Samstarf lítilla þjóða á þessu sviði er nauðsynlegt. Það höfum við Íslendingar séð, með því norræna samstarfi sem við höfum staðið að mörg undangengin ár á margvíslegu sviði. Fyrir skemmstu fór einmitt fram ársfundur formanna ferðamálaráða og ferðamálastjóra frá öllum Norðurlöndunum í Reykjavík, undir forsæti okkar Íslendinga. Þar kom einmitt glögglega fram hagræði þess að við vinnum saman að sameiginlegum verkefnum, sem litlum þjóðum væri ella ofviða.
Tvær meginstoðir í ferðaþjónustu
Það hefur verið stefna Ferðamálaráðs að dreifa viðburðum á sínum vegum um landið eftir föngum. Er þetta í þriðja sinn sem West Norden ferðakaupstefnan er haldin á Akureyri. Þetta undirstrikar það sem ég vil leggja áherslu á í markaðsstarfi Ferðamálaráðs; það er að efla sóknina í ferðamennsku út um landið. Þannig tryggjum við betri nýtingu á innviðum landsins og ferðaþjónustunnar og stuðlum að betri afkomu greinarinnar, sem hlýtur að vera meginmarkmið í stefnumótun okkar að þessu leyti hér á landi.
Á undangengnum árum höfum við Íslendingar unnið mjög mikið og skipulega að stefnumörkun í ferðamálum. Niðurstaða okkar í þeim efnum er mjög skýr. Við leggjum í raun áherslu á tvo þætti í íslenskri ferðaþjónustu. Náttúru landsins annars vegar og sögu þess og menningu hins vegar. Það leiðir af eðli þessa að við hljótum að leggja okkur fram um að efla ferðaþjónustuna sérstaklega utan höfuðborgarsvæðisins. Á þær slóðir sækja menn vitaskuld til þess að kynnast íslenskri náttúru og sögu landsins.
Vörn snúið í sókn
Við Íslendingar höfum sannarlega fengið okkar skerf af erfiðleikum vegna ytri aðstæðna sem enginn ræður við. Í kjölfar atburðanna 11. september, fyrir réttu ári, ákváðu íslensk stjórnvöld að stórefla markaðsstarfið í nánu samstarfi við aðila í ferðaþjónustunni. Beindist kynningin fyrst og fremst út á við, til þess að laða fleira ferðafólk hingað til lands. En einnig var reynt að hvetja Íslendinga til ferðalaga hérlendis og sérstakt átak stendur nú fyrir dyrum til að lengja ferðamannatímann.
Það greiddi vissulega fyrir okkur að gengisþróun á þessum tíma var ferðaþjónustunni hagstæð, vegna veikari íslenskrar krónu. Ódýrari gjaldmiðill þýddi að ódýrara var að ferðast hér á landi. Reynslan sem við höfum fengið bendir til þess að skjót viðbrögð stjórnvalda, - en einkum og sérílagi frumkvæði, framtak og þrautseigja fólks í þessari öflugu atvinnugrein, hafi snúið erfiðri vörn í sókn. Enn sem fyrr getum við því verið bjartsýn á vöxt þessarar þýðingarmiklu atvinnugreinar.
