Efnahagsstefna í þágu landsbyggðar
Góður árangur í efnahagslífinu undangengin ár hefur fært okkur bætt lífskjör. Hagvöxturinn hefur skilað almenningi betri launum sem meðal annars hefur birst í því að einstakir launahópar, á borð við kennara, hafa notið sérstakra kjarabóta, í samræmi við þá miklu kröfu sem hefur verið uppi um slíkt um langt árabil. Þetta er óumdeilt og menn geta séð það með því að skoða hagtölur. Margir höfðu á orði að hagkerfi okkar væri að ofhitna. Vöxtur útgjalda þjóðarinnar væri of mikill. Það mátti færa rök fyrir því að nauðsynlegt væri að draga úr heildarútgjöldum og að því hefur viðleitni stjórnvalda miðast. Þrátt fyrir að einstaka stjórnarandstæðingar hafi í orði samsinnt þeim grunvallarviðhorfum hefur stjórnarandstaðan í raun alltaf tekið undir útgjaldaóskir og hvatt þannig til frekari útgjaldaauka. Hefði ráðum þeirra verið hlýtt væri staðan í efnahagsmálum önnur og verri en hún er í dag; möguleikarnir til þess að draga úr þjóðarútgjöldum slakari en þeir eru.
Aðlögun en ekki brotlending
Því var haldið mjög á lofti í fyrra að fram undan væri harkaleg brotlending í efnahagsmálum. Lækkun skatta einstaklinga og fyrirtækja væri óskynsamleg og leiddi til varhugaverðs efnahagsástands. Sú hefur alls ekki orðið raunin. Þvert á móti. Í raun hefur aðlögun okkar efnahagslífs gengið ótrúlega vel fyrir sig. Spárnar um brotlendingu og harmkvæli hafa ekki ekki ræst. Öðru nær. Við erum nú að upplifa góðan jöfnuð í efnahagslífinu. Og það gerist á undraskömmum tíma. Nýjar tölur sem Seðlabanki Íslands var að gefa út sýna þetta býsna vel.
Viðskiptahallinn var orðinn of mikill á síðasta ári. Hið háa gengi íslensku krónunnar á fyrri hluta ársins framkallaði innflutning og jók eftirspurnina eftir erlendu lánsfé. Aðhaldsaðgerðir í ríkisfjármálum og vaxtahækkanir dugðu skammt til þess að draga úr eftirspurninni sem hið háa gengi bjó til. Í þessu fólst þess vegna hætta sem nauðsynlegt var að bregðast við.
Góð tíðindi fyrir landsbyggðina
Sú ákvörðun sem tekin var með nýrri stefnumótun gagnvart Seðlabankanum hefur smám saman verið að skila þeim árangri sem við vildum. Gengislækkunin leiddi til þess að heildareftirspurnin innanlands minnkaði. Það var alveg í samræmi við það sem almennt var talið skynsamlegt. Innflutningur neysluvarnings, sem hafði verið mikill, dróst saman. Í staðinn efldist starfsemi útflutningsgreinanna, sjávarútvegs og iðnaðar, eins og hefur skýrt og greinilega komið fram í ársreikningum þeirra. Þetta gerðist ekki með brauki eða bramli eins og heimsendaspámennirnir höfðu sagt. Heldur eðlilega og hægt og hljótt. Nú liggur fyrir að jöfnuði er náð. Viðskiptahallinn hefur minnkað um nær 50 milljarða á einu ári og horfið eins og dögg fyrir sólu. Þetta er ótrúlega skjótur og góður árangur.
Þetta er öflug byggðastefna
Auk alls annars er þetta öflugasta byggðastefna síðustu ára. Tekjur atvinnulífs landsbyggðarinnar, útflutningsgreinanna, hafa stóraukist. Þenslan hefur minnkað þar sem hún var mest. Fyrirtækin úti um allt land eru betur í stakk búin til þess að takast á við ný verkefni. Fyrr en síðar mun þessi tekjuauki skila sér inn í umhverfið á landsbyggðinni og styrkja innviði hennar svo um munar. Aðlögunin er þess vegna ekki bara góð fyrir efnahagslífið almennt, heldur fyrir landsbyggðina sérstaklega.
Einar K. Guðfinnsson
alþingismaður fyrir Sjálfstæðisflokkinn
