Því flótti er sú einasta leið
Athyglisvert hefur það verið að fylgjast með hvernig Samfylkingin er lögst á flótta frá eigin málflutningi. Þar rekur hvert málið annað. Hér nefnd dæmi frá þremur þeirra.
Fyrsta dæmi: Ingibjörg Sólrún Gísladóttir flutti dæmalausa ræðu í Borgarnesi, sem flestir eru nú sammála um að hafi verið herfileg mistök. Dylgjurnar úr ræðunni rötuðu inn í fjölmiðlana og ræðumaðurinn fylgdi í kjölfarið til þess að útskýra orð sín.
Hvað mesta athygli vakti þegar hún spurði hvort gagnrýni og eftir atvikum rannsókn á tilteknum fyrirtækjum byggðist á málefnalegum eða flokkspólitískum forsendum. Hér fór ekkert á milli mála. Hún var að láta að því liggja að skattrannsókn og lögreglurannsókn á nafngreindum fyrirtækjum og einstaklingi væri framkvæmd af annarlegum hvötum og lyti boðvaldi stjórnmálamanna. Þessi ótrúlegi málatilbúnaður stjórnmálaforingja verður lengi í minnum hafður. Fyrstu viðbrögðin einkenndust af kokhreysti, en ekki tolldi þó sá málflutningur lengi. Nú hófst nýtt stig. Afneitunarstigið og tilraun til þess að rekja sig burtu frá því sem sagt hafði verið. Það kom þó fyrir lítið. Orðin stóðu. Þau voru skráð á blöð fjölmiðlanna og glumdu enn í hlustum þeirra sem hlýtt höfðu á ljósvakamiðlana. Segja má að niðurlæging meints forsætisráðherraefnis hafi orðið fullkomin þegar gamli borgarstjórinn var kallaður fyrir lögregluna og mátti birta afsökunar og iðrunarbréf fyrir upphlaup sitt. Var ekki að undra þótt ýmsum þætti ill sú hin fyrsta ganga.
Vegagerðarumræðan
Ekki tók nú betra við þegar félagi Össur Skarphéðinsson formaður Samfylkingarinnar tók sig til og kvartaði undan því að hlutur höfuðborgarinnar í vegamálum í tengslum við átak til atvinnuuppbyggingu væri of lítill í samanburði við landsbyggðina. Á þetta benti ég í grein í Morgunblaðinu, og rakti orðrétt það sem flokksformaðurinn hafði sagt. Í svari sínu brá hann á það ráð að túlka orð sín með nýstárlegum hætti. Að hann hefði meint eitthvað annað; rétt eins og Ingibjörg Sólrún. Kvaðst hann hafa meint að ekki hefði átt að skerða fjárveitingar út á land heldur auka þær á höfuðborgarsvæðinu! Þetta hafði hann þó aldrei sagt. Og þegar nánar er að gáð þá hefur hvergi mátt lesa það í málflutningi samfylkingarfólks að setja hefði átt meira fé í samgöngumálin. Öðru nær reyndar. Einn þingmanna Samfylkingarinnar, Svanfríður Jónasdóttir, lætur nú meira að segja að því liggja að teflt sé á tæpasta vað í aukningu vegafjárins. Síðan hefur það líka komið afdráttarlaust fram hjá öðrum þingmönnum Samfylkingar að hlutfall landsbyggðar og höfuborgarsvæðis væri ósanngjarnt gagnvart síðarnefnda svæðinu. Þannig að skýring formannsins var bara síðbúin redding og stangast gjörsamlega á við það sem aðrir þingmenn flokksins eru að segja.
Evrópumálin ? stundum á dagskrá
Í þriðja lagi eru það Evrópusambandsmálin. Lengi höfum við sjálfstæðismenn mátt þola kárínur frá Samfylkingunni um að við viljum ekki ræða Evrópusambandsaðild. Er þetta þó algjörlega rangt. Við viljum þvert á móti ræða þetta mál, höfum marg oft lýst því yfir og hvatt til evrópuumræðu. Gagnstætt Samfylkingunni erum við hins vegar ekki með glýju í augum yfir ESB. Við teljum aðild að þessu sambandi vera öndverða hagsmunum íslensku þjóðarinnar en viljum gjarnan fá að ræða þá skoðun okkar við þá sem eru annarrar skoðunar.
Enginn vafi er á því að almenningur er nú æ betur að sjá í gegnum málflutning ESB-sinnanna. Það sjáum við á viðtökunum og í skoðanakönnunum. Þetta skilja ESB sinnarnir; líka í Samfylkingunni. Og nú bregður svo við að þeir sem áður vildu gera ESB mál að höfuðkosningamáli hafa nú kúvent. Er nýjasta útspilið það að Samfylkingin ætli ekki að gera Evrópumálin að "stóru kosningamáli". Það var og. Mun þetta þó vera sami flokkurinn sem fyrr í vetur efndi til farsakenndrar atkvæðagreiðslu um ESB málin, einmitt vegna þess að þetta yrði eitt af stóru kosningamálunum nú í vor. Hvernig er þetta þá. Var þessi makalausa póstkosning bara um eitt af "litlu kosningamálunum"? Um hvað ætli verði þá kosið í næstu póstkosningu Samfylkingarinnar? Kannski um eitthvað það sem sannarlega verður EKKI eitt af stóru kosningamálunum.
Þetta er athyglisverð þróun í málflutningi eins stjórnmálaflokks. Enn eru tveir mánuðir til kosninga og mikið vatn á enn eftir að renna til sjávar. Engu að síður blasir við að Samfylkingin er á hröðum flótta frá eigin málflutningi. Það er nú öll staðfestan.
