Stefnumótun í vegamálum er skýr
Vígsla Kleifaheiðarinnar á milli Patreksfjarðar og Barðastrandar sl. föstudag var ánægjulegur atburður. Einnig var hann táknrænn vitnisburður um þá stefnumörkun sem við höfum fylgt í vegamálum Vestfjarða. Þessi stefnumörkun hefur farið fram á vettvangi sveitarstjórna og meðal annars birst í samþykktum Fjórðungsþings Vestfirðinga. Og hjá okkur þingmönnum hefur hún birst með skýrum hætti í þeim áherslum sem við höfum allir sameiginlega lagt um uppbyggingu vegamála á Vestfjörðum í samræmi við langtímaáætlun í vegamálum sem hefur gilt í meginatriðum frá árinu 1998
Með samþykkt nefndrar langtímaáætlunar í vegamálum var brotið í blað. Þá var í fyrsta sinn gengið út frá því að vegir frá þéttbýlisstöðum á Vestfjörðum að aðalþjóðvegakerfinu yrðu jafn settir og hinn svo nefndi hringvegur. Þetta var gríðarlega þýðingarmikið fyrir okkur. Á þessum tíma var undirritaður formaður Samgöngunefndar Alþingis og kom því að þessari stefnumótun
Megináherslurnar í vegmálunum
Á grundvelli þessara meginlína höfum við þingmenn Vestfirðinga unnið. Þannig hafa megináherslurnar í reynd orðið tvær.
Annars vegar er það uppbygging Djúpvegarins og tenging norðursvæðis Vestfjarða við aðal þjóðvegakerfi landsins. Hins vegar tenging þéttbýlisstaðanna í Vestur Barðastrandarsýslu við þjóðveg númer 1.
Ráðist gegn helstu farartálmunum
Með sérstöku fjármagni sem ákveðið var til nokkurra ára á árinu 1999 var hægt að hleypa stórauknum krafti í uppbyggingu vega hér á Vestfjörðum. Einkum skilaði þetta sér í vegagerðina um Kleifaheiði sem nú er sem sé lokið og gaf okkur síðan langþráð færi á að hefjast handa við stórvirkið vegagerð um Klettsháls; mesta farartálmann á leið manna til og frá Vestur Barðastrandarsýslu.
Við höfum fylgt skýrri stefnumörkun
Af þesu má ráða að stefnumörkun í uppbyggingu vegamála á Vestfjörðum hefur legið fyrir lengi og skýrt afmörkuð. Að því verki hafa komið sveitarstjórnarmenn sem og þingmenn og er innsigluð í langtímaáætlun í vegagerð allt frá árinu 1998. Það er þýðingarmikið að menn hafi þetta í huga þegar rætt er um vegamálin almennt. Við höfum þannig í reynd fylgt alveg klárri stefnumótun í þessum mikilvæga málaflokki
Við þurfum aukið fjármagn
Í mínum huga er enginn efi, að við eigum að vinna áfram í þessum anda. Þannig náum við lengst í því nauðsynlega markmiði sem við urðum sammála um, að tengja þéttbýlisstaðina við aðalþjóðvegakerfið. Jafnframt er líklegast að sátt myndist manna í millum á Vestfjörðum.
Fjórðungssambandið lagði það til, eftir talsverðar umræður meðal annars á sérstöku vegamálaþingi sínu, að leitast yrði við að fá það fjármagn sem sparaðist þegar flóabátsins Baldurs yrði ekki þörf, til þess að stórefla vegagerð á Vestfjörðum. Sá sem hér ritar og ýmsir aðrir höfðu þá þegar talað fyrir slíku. Sveitarfélögin á sunnanverðum Vestfjörðum höfðu þannig ályktað um málið. Nú er málið enn til umræðu og verðum við að vænta þess að við fáum fylgi við slíka hugmynd.
Nýjir áfangar í vegamálum, svo sem eins og tenging Kleifaheiðarinnar sýnir okkur vel og vendilega hversu nauðsynlegt slíkt er og hvaða möguleika það skapar byggðunum okkar. Það eflir okkur til frekari átaka.
