Að leyna því sem ekki er til
Skýrslur stofnana Háskólans um ESB, segir Einar K. Guðfinnsson, hafa einfaldlega ekki borizt inn á borð stjórnmálamanna. UM ÞAÐ var ágæt sátt á sínum tíma þegar ríkisstjórnin ákvað að fela fimm stofnunum í Háskóla Íslands að meta kosti og galla aðildar að Evrópusambandinu. Hér er enda um að ræða mikið stórmál, þar sem skoðanir eru skiptar. Því er nauðsynlegt að um þau mál sé rætt af þekkingu. Furðuleg meðferð forystumanna Alþýðuflokksins á þessu máli knúði mig til þess að taka það upp á Alþingi. Viðbrögð þeirra síðar gera það nauðsynlegt að útskýra málin enn frekar. Fyrir nokkru fékk Utanríkismálanefnd Alþingis í sínar hendur ófullgerðar skýrslur Hagfræðistofnunar og Sjávarútvegsstofnunar Háskóla Íslands, ásamt ósk skýrsluhöfunda um að gætt yrði fyllsta trúnaðar um efni þeirra. Ennfremur bárust nefndinni tvær fullgerðar skýrslur, frá Félagsvísindastofnun og Alþjóðamálastofnun. Ein skýrsla til viðbótar frá Lagastofnun Háskólans er enn í vinnslu.
Í umræðu um utanríkismál á Alþingi þann 27. október síðastliðinn kvað utanríkisráðherra upp úr um að frá hans hendi þyrfti ekki að gæta trúnaðar um efni skýrslnanna. Þetta var athyglisverð yfirlýsing í ljósi þess að einungis tvær þessara skýrslna voru fullbúnar, aðrar voru á vinnslustigi og að mati höfunda þeirra því ekki tilbúnar til birtingar á þeim tíma.
Að leyna því sem ekki er til
Það kom því mjög á óvart að lesa fjölrit sem m.a. barst þingmönnum sl. fimmtudag þar sem boðað var til fundar á vegum Alþýðuflokksins, til þess að kynna efni umræddra skýrslna. Þess var sérstaklega getið í fundarboði, sem framkvæmdastjóri flokksins ritaði undir, að Alþýðuflokkurinn efndi til þessa fundar vegna þess að ótilgreindir stjórnmálamenn vildu þegja um efni þeirra.
Þetta er dæmalaus rökleysa. Þessar skýrslur hafa einfaldlega ekki borist inn á borð stjórnmálamanna, nema ef til vill innvígðra alþýðuflokksmanna. Þessi rit stofnana Háskólans eru ekki til, í endanlegri gerð, hvorki í ráðuneytum, né hjá Utanríkismálanefnd Alþingis. Til þeirra spurðist fyrst á þessum umrædda kratafundi á Hótel Sögu síðastliðinn sunnudag. Þegar þessi grein er skrifuð, síðdegis á mánudag, hafa þær enn ekki borist Utanríkismálanefnd Alþingis né öðrum alþingismönnum.
Að bera stjórnmálamönnum úr öðrum flokkum það á brýn að þeir vilji þegja um niðurstöður stofnana Háskóla Íslands, er því gjörsamlega út í bláinn. Við höfum ekki barið þessar niðurstöður augum og getum því einfaldlega ekki um þær fjallað, þó við fegnir vildum. Svo einfalt er nú það. Og misvirði nú hver sem er það við mig þó ég hlífi mér við að elta uppi stjórnmálasamkomur Alþýðuflokksins til þess að meðtaka boðskap þessara skýrslna.
Fáheyrð vinnubrögð
Ég býst við að vinnubrögð af þessu tagi séu fáheyrð. Ríkisstjórn Íslands óskar eftir skýrslum frá stofnunum sjálfs Háskóla Íslands í máli sem alla varðar og mikill ágreiningur er um í þjóðfélaginu. Þrátt fyrir að eftir því sé gengið á Alþingi berast þessar skýrslur ekki til þingmanna, eða til þeirrar nefndar Alþingis sem fjallar um utanríkismál. Niðurstöður þriggja þessara stofnana eru á hinn bóginn kynntar án nokkurs frekari fyrirvara á stjórnmálasamkomu þess stjórnmálaflokks er lýtur forystu utanríkisráðherrans. Og til þess að kóróna vitleysuna gefa fundarboðendur síðan til kynna að einhverjir stjórnmálamenn utan Alþýðuflokksins vilji leyna niðurstöðunum úr skýrslum sem þeir fá ekki að sjá í fullgerðri mynd! Hvílík hræsni, hvílík þverstæða og þvílík stjórnsýsla! Höfundur er alþingismaður Sjálfstæðisflokksins á Vestfjörðum.
