Blogg

Fyrirsagnalisti

Er ESB umsóknin þá bara könnunarleiðangur? - 2.2.2012 8:30

Formenn stjórnarflokkanna birtu í gærmorgun furðulega grein, í tilefni af þriggja ára afmæli ríkisstjórnarinnar. Allir vita að sú ríkisstjórn er nú komin á grafarbakkann, svo að segja má að grein formannanna hafi verið eins konar snemmbúin minningargrein um ríkisstjórn sem bara á eftir að gefa upp öndina. Eins og stundum gerist við slíkar aðstæður var viðfangsefnið hlaðið miklu lofi, sjálfhælni, sem vænta mátti af landfeðrunum sem ekki eru í nokkru jarðsambandi. Enda fílabeinsturn þeirra vel einangraður.

Umsóknin verður könnunarleiðangur! 

Makalaust var  að lesa eftirfarandi í grein þeirra flokksformannanna í Fréttablaðinu í gær: „Samkvæmt ákvörðun meirihluta Alþingis er nú verið að kanna til fullnustu kosti og galla aðildar“.

Það er nefnilega það. Ganga þá aðildarviðræðurnar við ESB sem Samfylkingin tróð ofan í VG þá út á það? Að kanna málin, kíkja í pakkann? Er þetta þá bara eftir allt saman eins konar könnunarleiðangur, þar sem Össur Skarphéðinsson er leiðangursstjóri.

 

Það var bráðfyndið á Alþingi í gær að heyra hinar órímuðu öfugmælavísur af vörum stjórnarliða um meintan árangur ríkisstjórnarinnar. Þingmenn Samfylkingarinnar fóru í stórum torfum upp í ræðustól Alþingis til þess að hlaða ríkisstjórnina lofi. Athygli vakti að enginn þingmaður VG ómakaði sig til þess að kyrja lofsöngvana á Alþingi í morgun.

Umsóknin verður könnunarleiðangur! 

En tónninn hafði svo sem verið sleginn í morgun. Þá birtu formenn stjórnarflokkanna furðulega grein, í tilefni af þriggja ára afmæli ríkisstjórnarinnar. Allir vita að sú ríkisstjórn er nú komin á grafarbakkann, svo að segja má að grein formannanna hafi verið eins konar snemmbúin minningargrein um ríkisstjórn sem bara á eftir að gefa upp öndina. Eins og stundum gerist við slíkar aðstæður var viðfangsefnið hlaðið miklu lofi, sjálfhælni, sem vænta mátti af landfeðrunum sem ekki eru í nokkru jarðsambandi. Enda fílabeinsturn þeirra vel einangraður.

Makalaust var svo að lesa eftirfarandi í grein þeirra flokksformannanna í Fréttablaðinu í gær: „Samkvæmt ákvörðun meirihluta Alþingis er nú verið að kanna til fullnustu kosti og galla aðildar“.

Það er nefnilega það. Ganga þá aðildarviðræðurnar við ESB sem Samfylkingin tróð ofan í VG þá út á það? Að kanna málin, kíkja í pakkann? Er þetta þá bara eftir allt saman eins konar könnunarleiðangur, þar sem Össur Skarphéðinsson er leiðangursstjóri.

Þetta er þvílíkt bull og rugl að það tekur auðvitað ekki nokkru tali.

Vitaskuld er ekki verið að kanna kosti og galla aðildar. Það er verið að freista inngöngu í ESB í samræmi við það sem  stjórnarflokkarnir ákváðu og bera alla ábyrgð á. Um þetta snýst málið og það er auðvitað ömurleg og lágkúruleg blekking sem formenn flokkanna, ráðherrarnir Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon bera á borð fyrir okkur í þessari sjálfbirgingslegu blaðagrein.

 

Nú er rammaáætlunin í uppnámi – eins og flest annað - 31.1.2012 8:58

Vandræðamál ríkisstjórnarinnar sem skaut upp kollinum í dag, er rammaáætlun um vernd og nýtingu vatnsafls og jarðhita. Nú berast þær fréttir sem vænta mátti að það mál sé í hönk, eins og fleira á ríkisstjórnarbæjunum.

0351 

Þetta er athyglisvert. Fyrir 13 dögum voru þau boð látin ganga út í sérsakri tilkynningu ríkisstjórnarinnar að þessi áætlun yrði lögð á borð þingmanna í gær. Það gekk ekki eftir. Á þriðjudaginn var spurði ég Svandísi Svavarsdóttur umhverfisráðherra um hvort staðið yrði við tímamörkin. Það hélt nú ráðherrann, að minnsta kosti svona nokkurn veginn. Þetta var sem sagt fyrir viku.

Nú sjáum við hvernig þetta er allt saman að þróast. Málið er kynnt í sérstakri ská um mál sem leggja eigi fram. Það er 12 dögum fyrir áætlaða framlagningu málsins. Umhverfisráðherrann ber sig mannalega fyrir viku síðan. En núna veit enginn hvenær málið lítur dagsins ljós

  

 

Vandræðagangur og vesen ríkisstjórnarflokkanna er fyrir löngu hætt að vekja athygli. Því er í rauninni að verða öfugt farið. Fréttnæmt er nú orðið þegar ríkisstjórnin kemst nokkurn veginn vandræðalaust í gegn um einn dag.

Blönduvirkjun

Þess vegna mun það ekki vekja neina sérstaka athygli að allt er í hönk hjá ríkisstjórninni varðandi hina svo kölluðu rammaáætlun um nýtingu orkuauðlinda, sem sagt er frá í fjölmiðlum í dag. Í mesta lagi munu menn yppta öxlum og segja:  Jæja, þetta er þá vandræðamál dagsins - og ræða svo eitthvað annað.

En skoðum aðeins.

Rammaáætlunin er byggð á gríðarlega mikilli vinnu sem fram fór á vegum sérfræðinga, en með pólitískri aðkomu. Þessari vinnu lauk sl. haust og afraksturinn  birtist í gríðarlega mikilli skýrslu sem  nálgast má á heimasíðu Iðnaðarráðuneytisins. Allt var þetta kynnt með lúðrablæstri og söng, rætt um fagleg vinnubrögð, gegnsæi og það allt saman. Kallað var eftir athugasemdum og málið sett í hendurnar á iðnaðarráðherranum og umhverfisráðherranum.

Síðan eru liðnir margir mánuðir.

Ég spurðist fyrir um málið á Alþingi fyrir einni viku. Umhverfisráðherrann varð til andsvara. Tilefni þess að ég spurði var það að í nýrri þingmálaskrá forsætisráðherra var það kynnt með kurt og pí að þinglegt plagg með tillögu að rammaáætlun ætti að líta dagsins ljós 30. janúar, sem var sem sagt í gær. Þessa tilkynningu sendi forsætisráðherra frá sér 18. janúar, eða 12 dögum áður en dreifa átti plagginu á borð þingmanna.

Umhverfisráðherrann bar sig vel og sagði plaggið væntanlegt um þetta leyti. Þetta var fyrir viku.

Vandræðagangurinn sem nú er orðinn opinber í ríkisstjórnarliðinu stafar af því að nú er verið að mixa nýja áætlun. Kippa út virkjunarkostum og koma í veg fyrir að fram nái að ganga hið faglega mat rammáætlunar. Það eru hin pólitísku afskipti sem lita munu allt þetta mál, þrátt fyrir hástemmdar yfirlýsignar og svardaga um annað.

 

Hin nýja „verkalýðsbarátta“ – baráttan gegn verkalýðshreyfingunni ! - 27.1.2012 9:40

Maður hefði þurft að láta segja sér það þrim sinnum að ríkisstjórn, sem í senn kenndi sig við norræna velferð og segðist vera fyrsta hreina og tæra vinstri stjórnin,  legði í sérstakt stríð við verkalýðshreyfinguna, eins og núverandi ríkisstjórn hefur sannarlega gert. Og stríðið heldur áfram, eins og glögglega kom fram í orðaskiptum okkar Jóhönnu Sigurðardóttur á Alþingi í gær.

ASI 

Verkalýðshreyfingin kvartar undan svikum ríkisstjórnarflokkanna. En forystumaður ríkisstjórnarinnar ber höfði sínu við steininn og lætur eins og veraklýðshreyfingin skilji hvorki eitt né neitt og farimeð tóma vitleysu.

Það er af sem áður var. Vinstri flokkarnir kölluðu sig hér fyrr meir verkalýðsflokka. Forystumenn þeirra mættu í 1. maí göngur með „félögunum“.  Ríkisstjórnarflokkarnir  hegða sér allt öðruvísi. Þeirra verkalýðsbarátta er baráttan gegn verkalýðshreyfingunni.

 

 

Maður hefði þurft að láta segja sér það þrim sinnum að ríkisstjórn, sem í senn kenndi sig við norræna velferð og segðist vera fyrsta hreina og tæra vinstri stjórnin,  legði í sérstakt stríð við verkalýðshreyfinguna, eins og núverandi ríkisstjórn hefur sannarlega gert. Og stríðið heldur áfram, eins og glögglega kom fram í orðaskiptum okkar Jóhönnu Sigurðardóttur á Alþingi í gær.

ASI

Verkalýðshreyfingin kvartar undan svikum ríkisstjórnarflokkanna. Það má lesa HÉR, HÉR, HÉR, HÉR og HÉR. Forystumenn verkalýðshreyfingarinnar ákváðu að segja ekki upp kjarasamningum þrátt fyrir svik ríkisstjórnarinnar. Þeir segja vinnuveitendur hafa staðið við sitt, en ríkisstjórnin svíkja sinn hlut. Forystumenn ríkisstjórnarinnar láta líkt og það komi þeim ekki við.

Ríkisstjórnin hefur  búið til nýja tegund af hugtakinu verkalýðsbarátta. Hin nýja verkalýðsbarátta – sú sem ríkisstjórnin heyr – er ekki barátta í þágu verkalýðs, heldur einbeitt barátta við verkalýðshreyfinguna, gegn henni og gegn hagsmunum félagsmanna hennar.

Á þetta benti ég í ræðum mínum í gær, sem sjá má HÉR og HÉR. En Jóhanna Sigurðardóttir fór sína hefðbundnu leið. Barði höfði sínu við steininn og talaði eins og veraklýðshreyfingin skildi hvorki eitt né neitt og færi með tóma vitleysu.

Þetta heitir á góðri íslensku að tala niður til fólks. Forsætisráðherra talar niður til verkalýðshreyfingarinnar. Hennar málflutningur er sá að verkalýðshreyfingin sé úti að aka. Viti ekki hvað hún sé að segja. Bulli bara og rugli. Þess vegna eyddi ráðherrann ræðu sinni í að setja ofan í við verkalýðshreyfinguna.

En það er ekki verkalýðshreyfingin sem misskilur. Það er ríkisstjórnin sem er skilningsvana. Hún lifir í fílabeinsturni, meðtekur ekki skilaboð samfélagsins, býr í  sínum þrönga hugarheimi og kýs það helst að koma í veg fyrir að mál fari á dagskrá samfélagsumræðunnar, sem eru þeim ekki þóknanleg.

Það er af sem áður var. Vinstri flokkarnir kölluðu sig hér fyrr meir verkalýðsflokka. Forystumenn þeirra mættu í 1. maí göngur með „félögunum“.  Ríkisstjórnarflokkarnir  hegða sér allt öðruvísi. Þeirra verkalýðsbarátta er baráttan gegn verkalýðshreyfingunni.

PS

Það er mjög að vonum að ríkisstjórnin hafi nú séð sitt óvænna og ráðið sér eins konar pólitískan lýtalækni til þess að hressa upp á útlit sitt. Það sem koma skal má sjá HÉR.

 

 

Undirmál á Alþingi - 25.1.2012 9:47

Undirmál eru nú í gangi á Alþingi. Efnt hefur verið til afar sérstakrar aðgerðar gagnvart forseta Alþingis, Ástu Ragnheiði Jóhannesdóttur. Upplýst hefur verið að í gangi sé einhvers konar undirskriftasöfnun, sem skilja má að verði eignlegt þingmál ef nægur stuðningur fæst til þess að bola þingforseta úr embætti sínu.

Alþingi að störfum 

Þetta er furðulegt mál og örugglega einstætt;  að minnsta kosti minnist ég ekki þess að hafa heyrt um slíkt og þvílíkt.

 

Og svo er gráu bætt ofan á svart. Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra kýs að lúta lágt í þessu máli. Í stað þess að styðja þingforseta sem eðlilegt hefði verið við þessar aðstæður, kýs hún að tala í gátum og heldur á lofti refsivendi sínum með óljósum orðum um að mögulega muni hún sjá til þess að þingforseti víki.

 

Skilaboðin eru skýr. Ef þingforseti stendur í  lappirnar, fer að þingskaparlögum og tryggir að þingmál fái eðlilega þinglega meðferð í samræmi við þingskaparlög, verður þess hefnt.

Nú er tími kominn til að þingmenn lesi að nýju sína eigin samþykktir og heitingar um að efla sjálfstæði Alþingis. Eða voru þær samþykktir bara gerðar upp á punt?

 

 

Undirmál eru nú í gangi á Alþingi. Efnt hefur verið til afar sérstakrar aðgerðar gagnvart forseta Alþingis, Ástu Ragnheiði Jóhannesdóttur. Upplýst hefur verið að í gangi sé einhvers konar undirskriftasöfnun, sem skilja má að verði eignlegt þingmál ef nægur stuðningur fæst til þess að bola þingforseta úr embætti sínu.

Alþingi að störfum

Þetta er furðulegt mál og örugglega einstætt;  að minnsta kosti minnist ég ekki þess að hafa heyrt um slíkt og þvílíkt.

Um er að ræða leynilega lista sem sagðir eru ganga á milli einhverra þingmanna sem ekki verði gerðir opinberir nema tilskilinn meirihluti fáist fyrir kröfunni um brottvikningu þingforsetans. Ella verði nöfn þingmannanna ekki gerð opinber!

Athyglisvert er að fyrir þessu leynibralli stendur alþingismaðurinn Birgitta Jónsdóttir. En einmitt hún hefur á undanförnum misserum farið um lönd og álfur og flutt boðskap um nauðsyn gagnsæis í stjórnmálum og stjórnsýslunni. Þetta tiltæki þingmannsins er því örugglega fyrirboði þess að hún hyggist nú láta af þessari baráttu sinni og hvetji framvegis til leynipukurs og undirmála í stjórnmálum, þar sem því verði komið við.

En hver er þá sá glæpur þingforsetans sem verðskuldi að henni verði refsað?

Jú. Ásta Ragnheiður hefur unnið það sér til óhelgis að taka á dagskrá þingmál Bjarna Benediktssonar þar sem  saksóknara Alþingis er falið að afturkalla í heild ákæru útgefna með stefnu sem þingfest var fyrir landsdómi  7. júní 2011.

Liggur þó fyrir að málið var þingtækt og aðstæður kalla á að Alþingi taki afstöðu til þess sem fyrst. Sem sagt. Þingforseti brást við með fullkomlega eðlilegum hætti og sýndi að hún vill í raun efla sjálfstæði Alþingis. Það er að mati þeirra sem nú vilja bola henni frá hins vegar greinilega orðið óæskilegt athæfi sem ekki verði látið átölulaust.

Þessu hefur þingforseti svarað efnislega.

Og svo er gráu bætt ofan á svart. Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra kýs að lúta lágt í þessu máli. Í stað þess að styðja þingforseta sem eðlilegt hefði verið við þessar aðstæður, kýs hún að tala í gátum og heldur á lofti refsivendi sínum með óljósum orðum um að mögulega muni hún sjá til þess að þingforseti víki.

Skilaboðin eru skýr. Ef þingforseti stendur í  lappirnar, fer að þingskaparlögum og tryggir að þingmál fái eðlilega þinglega meðferð í samræmi við þingskaparlög, verður þess hefnt.

Nú er tími kominn til að þingmenn lesi að nýju sína eigin samþykktir og heitingar um að efla sjálfstæði Alþingis. Eða voru þær samþykktir bara gerðar upp á punt?

 

Áskrift

Skráning á póstlista.

Ath. Nauðsynlegt er að fylla út þá reiti sem merktir eru með *.

Engin áskrift er tengd við flokkinn.



Þetta vefsvæði byggir á Eplica