Blogg
17. júní ávarp í Búðardal
En það er önnur hlið þessa máls, sem einnig er alvarleg og örugglega eitt stærsta mikilvægasta viðfangsefnið sem við stöndum frammi fyrir. Um leið og okkur svíður að sjá ungt fólk yfirgefa landið okkar, er óumflýjanlegt að við ræðum annan fólksflótta. Fólksflóttann sums staðar af landsbyggðinni. Það er eitt versta samfélagsmein okkar, sem okkur hefur ekki auðnast að takast á við með sómasamlegum hætti.
Vandinn er margbrotinn. Samfélagið er svo miklu flóknara en áður. Fjölbreytni atvinnulífsins, aukið menntunarstig og margbreytileg tækifæri á mörgum sviðum gera það að verkum að þau úrræði sem við beittum forðum og kölluðum byggðastefnu eiga ekki við í dag. Við þurfum ný meðöl til þess að beita gegn þessari vá.
Það er rangt, sem við höfum gert í alltof miklum mæli, að skipta landinu í höfuðborgarsvæði og landsbyggð. Landsbyggð er ekki eintöluorð, heldur fleirtöluorð. Landsbyggðirnar eru nefnilega margar. Sums staðar hefur þróunin verið bærileg. Í heild sinni hefur nefnilega orðið íbúafjölgun á landsbyggðinni. En það segir ekki söguna alla. Því þó svo að utan höfuðborgarsvæðisins hafi orðið talsverð fólksfjölgun á síðustu áratugum, er þessu mjög misskipt. Lang stærsti hluti þess sem við höfum kallað landsbyggðina, þarf fyrst og fremst á almennum aðgerðum að halda til þess að jafna samkeppnisstöðuna við höfuðborgarsvæðið. Þessar landsbyggðir þurfa tækifæri til að blómstra, m.a. með því að taka til sín þjónustu í samræmi við mannfjölda, samgöngubætur sem styrkja atvinnu- og þjónustusvæði og þess háttar. Hlutdeild þeirra í skatttekjum ríkisins er nálægt því að geta staðið undir því. Sé það gert mun sá hluti landsbyggðarinnar klára sig vel. Hins vegar er það annar hluti, sem ekki mun standast þessa samkeppni án þess að beitt sé sérstökum, skilgreindum og markvissum aðgerðum. Þar búa um 8% landsmanna, eða kannski um 30 þúsund manns. Það er ekki ofviða okkur, ríkri þjóð, að grípa til slíkra aðgerða. Þær verða ekki kostnaðarsamar fyrir svo ríkt samfélag. Og miklu kostnaðarminni en að láta skeika að sköpuðu. Því ef ekkert er að gert mun illa fara með tilheyrandi samfélagslegum kostnaði fyrir þjóðfélagið í heild, svo ekki sé talað um byggðirnar og íbúana sem í hlut eiga.
Önnur sjónarmið
Virðingin fyrir vinnunni, skilvísi og Guði
Í lífi afa míns, Guðmundar Magnússonar f. 1887-1967, skipstjóra og útgerðarmanns, sem ólst upp á Bolungarvík og Ísafirði þar sem hann varð skipstjóri en fluttist til Reykjavíkur og gerði út Hermóð RE 200 árum saman, voru þrjár stofnanir kjölfesta utan heimilisins. Gömlu verbúðabryggjurnar, Útvegsbankinn og Dómkirkjan.
Lesa meira
Hrafnseyri verður að finna varanlegt og sjálfbært menningarhlutverk
Í hruninu mikla 2008 kom mörgum manninum í hug að það hafi verið misskilningur að þessi þjóð gæti lifað sjálfstæð í þessu landi. Hún ætti að sameinast Danmörku, ganga undir Noregskonung og að sjálfstæði hennar væri aðallega spurning um peninga. Þessi sorgarumræða er gengin yfir en sýnir hvað sjálfstæðið er tæpt nema við munum eftir að berjast fyrir því á hverjum einasta degi.. Besta afmælisgjöfin til Jóns Sigurðssonar er að reisa virðingu þjóðarinnar fyrir sjálfstæðinu og rækta skilning hennar á þýðingu þess.
Lesa meira
Áskrift
Myndasafn
Stjórnmálafundur á Hólmavík
Í léttari dúr
Í Laufskálarétt
Laufskálarétt í Hjaltadal í Skagafirði er líklega nafntogaðasta stóðrétt landsins. Þangað streyma hrossin, en mannfjöldinn sem mætir er ennþá fjölmennari. Ég hef komið þangað árum saman og ævinlega haft gaman af. Þarna hittir maður fólk jafnvel frá fjarlægum stöðum og því má örugglega halda fram að Skagfirðingar séu í minnihluta, þó réttarstörfin fari fram í Hjaltadalnum, skammt frá Hólum. Ekki það að Skagfirðingar fjölmenni ekki; því það gera þeir svo sannarlega. En fólkið sem kemur víða að er bara ennþá fleira, að því margir hafa sagt mér.
Rekið er inn i réttina um um kl. 13. Áður hafa þeir sem mættir eru á svæðið getað fylgst með rekstrinum. Í ár var ég ekki kominn á þeim tíma, en bóndi sem ég hitti austan af Jökuldal sagðist ekki hafa séð betur en knaparnir hafi verið fullt eins margir og hrossin sem rekin voru. Að minnsta kosti hafði hann á orði að í sinni sveit hefði verið haft á orði að menn væru vel mannaðir.
Lesa meiraGreinar/Ræður
Einar Kristinn Guðfinnsson fimmti þingmaður Norðvesturkjördæmis er fæddur í Bolungarvík 2. desember árið 1955. Hann er sonur hjónanna Guðfinns Einarssonar fyrrverandi forstjóra sem nú er látinn og konu hans Maríu K. Haraldsdóttur húsmóður. Eiginkona Einars er Sigrún J. Þórisdóttir lengst af kennari, en nú starfsmaður SP Fjármögnunar og hann á þrjú börn., Guðfinn Ólaf, Sigrúnu Maríu og Pétur.
